juditharendsen

Verbindingen boven relaties is de nieuwe wereld.

Thu, 13 Nov 2025 15:23:13 GMT

Relaties zijn onderhandelingen. Verbindingen zijn intiem en kwetsbaar.

Bij een relatie liggen verwachtingen. Er is sprake van onderhandelingen. Ik heb jou wat gegeven. Nu wil ik wat terug.

Bij verbindingen geef je diepste zelf, je gevoel bloot. Dat is niet voor een ander om op te schieten. Dat is je ware zelf zichtbaar maken en dat heeft bedding nodig, geen discussie, geen afkeur, geen beleren of weerwoord.

Het wil enkel gezien, gevoeld worden. De nieuwe wereld vraagt om verbindingen. We geven uit liefde zonder verwachting. We ontvangen met open armen.

Als je ware zelf al voorzichtig naar buiten komt, heb je geen klap voor de kop nodig. Dus wees gewoon eens aanwezig voor de ander en laat het gewoon zijn om gezien te worden.

"Als je al voorzichtig naar buiten komt, heb je geen klap voor de kop nodig."

Het is een voorrecht als iemand de diepste schaduw, pijn deelt. Wees er zuinig op! Ontvang het in liefde.

Koester het! Ze zijn vaak genoeg geslagen, tegen gesproken en verhard, gepantserd door het leven.

Verzachting is de enige manier naar heling. Het is een moedige daad als iemand zich echt opent. Dus zeg dankjewel dat je mij vertrouwt en laat bemoeienis los. Niet alles hoeft gefixed te worden. Het gewonde in ons wil gezien en erkend worden.

Je connectie zal verbreken als het ware diepliggende gevoel door de ander ontkend wordt. Het gaat niet over waarheid. Het gaat om openen, delen, omarmen, helen en zijn.

"Waar gevoel serieus genomen wordt, ontstaat verbinding vanuit het diepste van ons wezen.

Als je het gevoel van de ander ontkent, ontken je de ander. De traumawonden willen aangekeken worden vanuit gezamenlijkheid. Zo helen we. Waar de scherpe rand van het mes kan. Waar iemand tegenover je zit, die zegt: ik zie je! Het is okay! En als er tranen zijn, laat het stromen. Laat de ander zonder inmenging huilen. Huilen is een frequentie die heelt. Het is niet zwak, slecht of zwakzinnig. Het is een instrument van je lichaam.

Samen kunnen we dit! We hoeven het niet te begrijpen. Daar ligt de sleutel. We laten het er gewoon zijn.

Dat is connectie. Ik wil alles van je weten. Het mooie en het donkere. Als je alleen het "mooie" wilt ontvangen, leef je in een sprookje, illusie.

De waarheid is dat iedereen donkere stukken heeft, die nog (onbewust) opgeborgen liggen en te wachten om omarmd te worden.

Bring it on! We’ve got this!

Liefs,

Judith

Magie omringt ons en geeft richting.

Wed, 08 Oct 2025 11:06:11 GMT

Voor diegene, die het willen zien en horen en openstaan voor coherentie.

Het lijkt het sprookje. Ik heb sinds jaar een oud huis uit 1928 aan het bos. De gloeilampen moesten vervangen worden voor ledlampen. Dus had ik afspraak gemaakt met elektricien. De dimmers moesten aangepast worden. Want met oude dimmers heb je niet echt goed licht of lampen gaan stuk.

De bel gaat en ik open de deur. Tot mijn verbazing zie ik een elektricien, een pad en een rode kat naast elkaar in de deuropening op de drempel staan.

De pad springt naar binnen. Ik geef een gil ��. De elektricien probeert de pad te pakken. Deze glipt weg. Ik pak stoffer en blik en ook daar springt de pad vanaf.

Na enige consternatie is de pad buiten en de kat was ook vertrokken. De elektricien gaat aan het werk.

"Wat de ander wil, is niet mijn pad."

Later die dag heb ik gesprek met iemand. Er wordt iets van mij verwacht. Iets wat tegen mijn gevoel ingaat. Maar er lag behoorlijk wat druk, manipulatieve druk.

Ik kies op dat moment voor mezelf, maar het sluimert er iets in mij. Ik voel toch schuld. Maar alles in mij schreeuwt: ik doe het niet meer! Ik accepteer even de spanning, die ontstaat in mijn lichaam. Ik laat het gewoon zijn en stormen. Deze keer laat ik niet de spanning winnen. Ik ga niets doen wat niet goed voelt en is.

Thuis zittend op de bank, kijkend naar het bos, zie ik de kat met de pad in de bek weglopen.

Wat de ander van mij wil is niet mijn pad ��

Dat waar ik mee onder druk werd gezet, was niet waar. Het was een drukmiddel. Maak dat de kat �� wijs!

Het lijkt ver gezocht als je niet gewend bent met het universum samen te werken. Maar als je het ritme van het universum kent en bewondert, komen tekens op je pad, die je anders nooit gezien had.

"Het universum geeft je signalen. Waar dieren vreemd gedrag vertonen, moet je leren luisteren.

Mijn eigen licht brandt nu volop! De dimmers kunnen weer voluit. Ook dat is energie in de buitenwereld die mij op dat moment vertelt hoe het met mijn eigen licht is.

Het is nu de tijd. Ik kies mijn pad en luister naar mijn gevoel vanaf nu.

Zo komen boodschappen bij ons. Dieren laten ander gedrag zien. Resoneert het, slurp het op. Resoneert het niet, ga je gewoon verder met je dag.

Een bekend voorbeeld van dieren met een boodschap is het Roodborstje. Maar als je open staat, hulp vraagt, waarneemt, zul je versteld staan wat zich aandient.

Magic happens! Houd je ogen en oren open.

Liefs,

Judith

Creëren door Dartetele....

Tue, 16 Sep 2025 07:52:18 GMT

Als je terug gaat naar waar het "fout" is gegaan, kun je het tij keren..

Dartelen en nieuwsgierig zijn, is een verloren kindsdeel maar zo broodnodig in je creatieproces.

Als klein meisje had ze al zó veel liefde te geven. Het ergste van heel veel liefde voelen en willen delen, is dat het niet ontvangen of gezien kan worden door de ander. Iedereen was druk en haar liefde ging aan hen voorbij . Haar emoties en gevoelens werden niet gezien of erkend. Dat verward. Zeker als kind.

En ergens in haar jeugd is ze haar spontaniteit kwijt geraakt . Dat was het inzicht, dat we samen kregen bij de begeleiding van deze client.

Ik begeleid mensen door hen mee te nemen naar hun innerlijke wereld en hun gevoel.

Ik breng hen op veilige plekken door energetisch een veilig, liefdevol veld neer te zetten. Ik neem hen bij de hand en leid.

In mijn innerlijke oog zag ik naast de client een meisje van 1,5 zitten. Dat was de client in haar kindertijd. We kunnen namelijk terug in de tijd beelden waarnemen. En dat geeft zoveel inzichten. In dit geval komen we terug bij het kleine meisje dat iets van haar zelf kwijtraakte . En dit deel dat ze nu zo mist, is nodig voor een luchtig leven.

"Met een laserstraal kijk ik terug naar waar de levensstroom blokkeerde."

Mijn client kon het ook waarnemen vanuit haar innerlijke oog. Het kindje zat volgens haar ineengekrompen. Ze wilde spelen maar dat mocht niet.

Haar spontaniteit werd steeds afgewezen door haar vader. Dat resulteert erin, dat ze nu ook het spelen nalaat. Ook al is het haar wens om lichter in het leven te staan, blijft deze verstarring van het kind van 1,5 jaar haar nu nog beïnvloeden op onbewust niveau.

Samen hebben we dit omgezet . Haar vader hebben we op een andere plek in haar leven gezet. Meer op afstand en dat gaf direct ruimte.

Op het moment dat ze het spelen weer omarmde , ging mijn hond Puk in ontspanning naast haar liggen. Tot die tijd bleef Puk weg. Het was te beladen en de client was ook van zichzelf weg. Mijn andere hond Dinky laat een diepe zucht. Een diepe ontlading.

Als we het willen zien, zijn dieren zo verbonden met ons en ons energieveld . En de dieren willen zó graag helpen. Zij zijn onze helpers op aarde en kunnen ons onbewuste zichtbaar maken.

Een prachtig proces om te zien hoe we de client en het spelen weer samenbrachten. Want spelen is een onderdeel van creëren en creatiekracht. Nieuwsgierigheid brengt je naar mogelijkheden.

"Het universum geeft je wat je op dat moment nodig hebt.

Dit gaat voorbij aan wat jij denkt nodig te hebben en hoe het heurt."

En samen hebben we een remedie gemaakt. Dit is een energetische ondersteuning bij het integreren van het proces. De naam van de remedie, die de client opschreef was: “ dartetele ”. Fout geschreven zou je met gezond verstand zeggen. Nee, het is precies zoals een kind dartelen zou uitspreken. Niets gebeurt voor niets als een energieveld geopend en geactiveerd is.

Ik vond het weer een magische bijeenkomst met magische synchronisiteiten.

Het is belangrijk om te vermelden, dat het niet om schuld en oordeel gaat. Maar om het inzicht. We doen allemaal onze best, totdat we beter weten. En weer beter weten. Zo stellen we bij.

Wil je ook begeleid worden, neem gerust contact op. De antwoorden zitten in jou. Samen halen we deze boven water. Denk niet ik kan dat niet, ik zie geen beelden. Dat is iets waarin ik jou begeleid. Het gaat erom dat er iets in jou gaat borrelen. Dat wil ik ook! Dat is een teken van je ziel, dat je er klaar voor bent een nieuwe stap te zetten. Een stap naar verlichting in dit geval.

Liefs,

Judith

In verbinding gaan als je uit verbinding wilt, is de nieuwe relatie.

Tue, 09 Sep 2025 17:30:15 GMT

Van een en een kun je DRIE maken.

Twee mensen die zelfbewust zijn, zullen elkaar willen upliften. Dat geeft een heel ander gevoel dan altijd alles voor de ander moeten oplossen, dragen of doen. In het ergste geval geef je de ander de schuld van alles.

De bewuste persoon pakt eigen verantwoordelijkheid.

Uit mijn ervaring in sessies, kun je in verbinding blijven als je van jezelf weet, dat een oude wond (oude ervaring, onbewuste herinnering) opspeelt en dat het bij elkaar veilig is om deze met elkaar aan te kijken. Veilig voelen is wel een must. Niemand stelt zich open als het onveilig voelt.

Tijdens een sessie waar twee bewuste mensen weten dat ze soms uit verbinding gaan en dit willen ombuigen, dienen zich mooie inzichten aan.

De vrouw schermt zich af als het spannend wordt. Ze is vroeger als klein meisje vaak overspoeld door spanning in haar omgeving en haar emoties, gevoelens, mening mochten er niet zijn .

Vaak werd ze niet eens opgemerkt. Dat voelt als afwijzing, afkeuring.

In een spannende situatie gaat ze als het ware weer op haar slaapkamer zitten om het allemaal zelf te verwerken. Ze vertrekt uit de verbinding om zich veilig te voelen.

Wat ze nodig heeft, is een aanwezigheid en een schouder om zich te kunnen overgeven aan wat is, wat ze voelt opkomen.

"Ze wil de wereld in als haarzelf met alles wat zich aandient. Ze wil zo geaccepteerd worden. Wat vroeger niet mocht zijn, verwelkomen we nu wel."

Als de vrouw en de man in kwestie in hun leven onenigheid ervaren, gaan ze uit verbinding. Hoe komen ze weer bij elkaar? Ik laat het hen aan de lijve ondervinden.

Op mijn verzoek geeft ze hem aan dat ze zich onmachtig voelt in de spanning en dat ze dan eigenlijk weg wil rennen. Hij weet nu wat zich voordoet. Daarna geeft ze op mijn verzoek aan, dat ze graag een omarming wil.

In de omarming komen bij haar emoties, onrust, ongemakkelijkheid, lacherigheid, weerstand. Dat alles wat zich in haar aandient mag er voor het eerst zijn en kan nu wegstromen.

Dan kan hij ineens ook ontspannen en haar geven wat ze nodig heeft. In hem zit ook nog een verlegen jongetje dat alles zo goed mogelijk wil doen. Hij heeft dus niets fout gedaan, weet hij nu. Ook hij wist zich gewoon even geen raad hoe om te gaan met het spanningsveld. Zijn hoofd kan dit niet oplossen, weet hij. Daar gaat het juist steeds mis. Hij mag naar het hart. En hij wil dat wat hij zo lief heeft koesteren. De angst om iets kapot te maken overheeste bij hem. Dat verlamt.

Dan merken beide dat deze omarming toch spannend en onwennig is. Ze voelen van alles. En daar blijven ze bij zonder afleiding, zonder invulling van wat het is. Het mag er voor het eerst in hun leven gewoon allemaal zijn. En ze doen het nu samen, niet alleen.

"Waar het kleine meisje en het jongetje in de volwassen lichamen elkaar weer gaan vinden, wordt het veel leuker."

En zo gaan ze samen vanuit omarming verder en dieper in het onwennige gevoel. Totdat het rustig wordt. Totdat ze zakken in hun lichaam en diepe veiligheid ervaren.

Ze gaan niet meer uit verbinding. Ze gaan vanuit verbinding naar zichzelf én elkaar. Ze vinden warmte, diepte en liefde die ze zo verlangden. Begrip, zo gewenst, ontstaat. Ze begrijpen wat onder het gedrag lag. Onmacht, onveiligheid, onwetendheid en/of angst voor afkeuring, verlatenheid, liefdeloosheid.

Deze nieuwe ervaring van diepe verbinding, door de spanning heen, leert hen geloven in liefde, échte liefde.

Het vertrouwen dat ze in het begin van de sessie zo wensten, is nu hun nieuwe basis geworden.

Soms zie je eerst een beer op de weg. Nee, je wilt niet verbinden. Je voelt gevaar ergens diep in je, een oude ervaring. Neem je de beer samen op schoot, dan kan het honingzoet worden!

In dit hele traject ben ik spaceholder. Ik zet een veilige ruimte, een energetisch veld neer. De cliënten ervaren zelf wat zich aandient en wat dan nodig is. Zij herinneren zich wie ze in essentie zijn.

Daar ontstaat beVRIJding én verbinding. Er ontstaat een drie-eenheid. Het mannelijke, het vrouwelijke en het Goddelijke.

Dat is toch veel prettiger!

Liefs,

Judith

Ode aan een moeder, een vrouw, de vergeten parels van het leven.

Mon, 01 Sep 2025 12:21:52 GMT

Waar ik succes en roem nastreefde bleef het leeg en liefdeloos. We hebben meer voeding nodig.

In de naam van de Vader, de zoon en de heilige geest Amen…

Maar waar is de MOEDER, de dochter?

Je leeft, je valt, je leert en je kiest opnieuw.

Ik las in een artikel “Zet nooit geld en materiaal boven je kinderen!”

Een hele tijd knaagt het aan mij. We leven voor geld, materie en roem. Het lijkt wel of dat een heilig walhalla geworden is.

Het lijkt wel of prestige en aanzien je waarde bepalen. En daar doen we alles voor. Je wilt steeds bevestiging. Maar ten koste van wat?

En begrijp me niet verkeerd. Ik hou ook van mooie dingen en mijn fijne woonplek.

Opgroeiend in een ondernemersgezin wilde ik ook het succes. Als kind zie je dat dát aandacht krijgt. Dat dát rijkelijk beloond en geprezen wordt. Dán ben je waardevol. Dus wilde ik man zijn.

Een moeder draait op de achtergrond. Als kind voelde het als een ondankbare, onzichtbare taak. Ik voelde me als meisje achtergesteld. De jongen wordt de ondernemer. Zo ging dat vroeger. Terwijl mijn hart al van kinds af aan bij het ondernemerschap en bij mensen lag.

Nu (56 jaar oud) kijk ik anders terug.

Nu zie ik het belang en de draagkracht van mijn moeder, een vrouw in een gezin én in een bedrijf. Nu zie ik dat daar de voedingsbodem ligt voor warmte, verzorging en gewoon thuis mogen zijn. Jezelf mogen zijn en ontwikkelen. In veiligheid groei je. Een gedragen bodem geeft rust. Nu zie ik dat dit van onschatbare waarde is.

"Wat hebben we aan geld als het een verschraalde wereld wordt waar we voor materie gaan met kilte in ons hart."

Ik ben veelal voor prestige en aanzien gegaan én hekelde huishoudelijk, “vrouwelijk” werk.

Mijn kinderen kwamen wel altijd op de eerste plek. Zeker toen ze jong en afhankelijk waren. Intuïtief wist ik dat veilig voelen belangrijk is voor het zenuwstelsel van het kind. Daar hoort in mijn beleving borstvoeding (indien mogelijk) en aanwezig zijn bij. Dag en nacht. Dat is een innate feeling in mij.

Nu ik rustig aan het bos woon en terugkijk, zie ik wat mijn moeder mij gegeven heeft. Ik zie de waarde van het moederschap, het vrouw zijn. Ik voel me weer vrouw. Ik wil me weer vrouw voelen.

Ik kan nu wel van de daken schreeuwen: neem de warmte, de rust, de bedding, de verzorging, de arm, de eventuele stilte, de intuïtie niet voor lief. Ze hoort en ziet je, ze gelooft in je!

Ze is er altijd. Ook op afstand. Ze is energetisch met je verbonden. Ze voelt altijd als iets niet klopt. Ze staat altijd aan, dag én nacht.

Mijn boodschap aan vrouwen. Doe wat je leuk vindt, leer je talenten, maar vergeet NOOIT, een van de grootste talenten van een vrouw is VROUW zijn. En moeder zijn IS een ZEGEN. Vergeet dat nooit. Wat de maatschappij ook zegt of je laat voelen. Daar ligt een belangrijke, waardevolle taak voor wie ervoor kiest en als het bij je zielentaak hoort.

"Ik kan me geen wereld zonder liefde voorstellen.

Wel een wereld zonder prestige.'

Als moeder en vrouw ben je belangrijk. Jij bent de creator van het leven. Jij baart het kind, een creatie, een inspiratie en jij draagt het op handen. Als dat niets waard is?

De kracht zit in balans tussen man en vrouw. De kracht zit in elkaar zien. De kracht zit in elkaar écht waarderen en op waarde schatten.

Dit is een dankbrief aan mijn overleden moeder. Vandaag zou ze 83 geworden zijn. Wat zij mij geleerd heeft over onvoorwaardelijke liefde.

Wat ik ook wil meegeven in mijn boodschap. In het bedrijfsleven, de maatschappij lijkt het mannelijke, de cijfers, de analyses, het hoofddenken de overhand te krijgen. Maar het vrouwelijke, de zorg, de intuïtie, de bedding, de creatie is ook van allergrootst belang.

Wat hebben we aan geld als het een verschraalde wereld wordt waar we voor materie leven met kilte in ons hart.

Wat hebben we aan geld als werken meer prestige wordt dan werkgeluk.

Wat hebben we aan geld als we geen rust meer hebben om te genieten van elkaar.

Wat hebben we aan geld als de wereld uitgeput raakt.

Wat hebben we aan geld als de mensen uitgeput raken.

Daar komt toch de vrouwelijk energie om de hoek. Je kunt de kop in het zand steken en doorgaan. Maar uiteindelijk zal je zo gefrustreerd en onmachtig worden, totdat je gaat inzien dat de wereld ook de vrouwelijke energie nodig heeft.

Niet als ondergeschoven kindje, maar als gelijkwaardige partner.

Niet de vrouw, die mannelijk is geworden om te kunnen overleven in deze man gedreven maatschappij, maar de vrouwelijke vrouw die haar oorspronkelijke talenten en vrouwelijke energie inzet.

In de natuur kun je het vrouwelijke ook niet weg laten. Het is yin én yang. Er dient een samenwerking te zijn, wil je floreren.

Dankjewel ma! Jouw zijn is niet iets wat altijd gezien (prestige) is, maar zeker altijd gevoeld (liefde). Zonder jou voelde het lang leeg. Totdat ik mezelf weer zag.

Ik kan me geen wereld zonder liefde voorstellen. Wel een wereld zonder prestige.

Liefs,

Judith

Ontwaken, een modewoord of een diepgaand proces?

Fri, 01 Aug 2025 11:29:47 GMT

Ontwaken is niet fluffy, hallelujah, maar een bumpy road.

Ontwaken een modewoord?

Je hoort het overal. En zelf ga ik ook door processen. Het is als diepzee duiken, steeds dieper.

Afgelopen decennium heb ik wel geleerd wat zo'n proces inhoudt. Je wordt getriggerd of diep geraakt, tot verwoesting toe. Zo pijnlijk soms.

In het verleden schoot ik uit mijn lichaam, bewoonde ik mijn lichaam niet om niet te hoeven voelen. Ik praatte het goed. Nu ga ik echt zitten en laat mijn lichaam spreken. Ik voel wat zich wil aandienen en sta het toe. Er ontstaan dan in de loop van de tijd inzichten. De sleutel die je aangeleverd krijgt, vraagt om verandering. Maar verandering bij jou! Er is een oud toxisch, niet helpend patroon in jou aan de oppervlakte gekomen en deze mag jij nu omzetten. Hoe? Door andere keuzes te maken.

Is dat makkelijk? Nee!

Je hele systeem (zenuwstelstel) , lichaam schreeuwt dat het niet veilig is om andere keuzes te maken.

Je deed het immers altijd zo omdat je je veilig waande en beschermd. Maar het was schijnveiligheid. Je zat in een overlevingspatroon.

Dit proces werkt diep door. Er gebeurt veel op aarde en het klopt, vanuit mijn perceptie, dat veel mensen en bedrijven nu vast komen te zitten. Het leven wordt overhoop gegooid. Oude patronen hebben hun beste dagen gehad.

"Als de aarde, je leven zich roert, moet het roer om."

Het mooie van dit alles?

Als je het proces aangaat met liefde voor jezelf. En daar heb je begeleiding bij nodig, kun je je leven mooier, vrediger en puur jij maken.

We zitten met z’n allen, inclusief de aarde, in een transformatie, overspanning. Het stormt, er zijn overstromingen en er zijn uitbarstingen. Zo voelt een transformatie. De aarde spiegelt ons wat in ons nog gezien mag worden. Zo binnen, zo buiten.

Maar wat als het ons naar iets mooiers leidt? Naar een leven waar we weer bewust worden van onszelf. Dat we onze angsten, die we bewust leven en die ons aansturen, gaan herkennen en loslaten? En je laat los door het eerst vast te houden.

Wat als daaronder weer ons eigen verlangen, vuur tevoorschijn komt. Onze autonomie en zuivere kracht ons voort stuwt.

Zijn we dan niet met z’n allen bevrijd? Het is niet alleen yoga, meditatie en altijd maar lief zijn. De ware spiritualiteit (het woord spirit zit erin) is doorbreken en actie nemen, ook als je bang bent. Je niet laten overrulen door de mening van de ander. Je waarheid spreken.

Zelfliefde is geen bubbelbad, maar grenzen aangeven bij mensen en situaties die jou niet respectvol behandelen of pijn doen zonder excuus of zelfbewustzijn. Waar jouw gevoel niet mag landen maar een discussie wordt.

"Het is niet fluffy, hallelujah! Het is een bumpy road.

Maar als het donker in jezelf weer licht wordt, herken en herinner je jezelf weer wie je in essentie bent.

Jouw gevoel mag er zijn. Jouw lach, jouw geluk, jouw verdriet, jouw boosheid. Alles heeft een waarde.

Alles heeft jou iets te brengen. Het gaat er echter om dat je verantwoordelijkheid neemt voor je eigen gevoelens. Je kunt niet jouw gevoelens bij de ander op schoot leggen om op te lossen. Je kunt uitspreken wat het met je doet. En de veiligheid ontstaat als je mag zijn, zoals je bent op dat moment, als een ruwe diamant met heel veel potentie.

De veiligheid ontstaat als je het beste met elkaar voor hebt, als je samen wilt groeien in dit proces.

Wil je hulp in je proces, stuur me gerust een DM. Want het proces vraagt om mensen, die je bijstaan, die je zien en begrijpen. Die het beste uit jou willen halen. Die je willen bevrijden van je zelf opgelegde belemmerende overtuigingen. Geloof me, de wereld is mooier als we het samen doen.

Liefs,

Judith

Jij bent de speld in de hooiberg. Verdwaal niet in het hooi van een ander.

Fri, 06 Jun 2025 13:13:38 GMT

Jezelf zoeken en kwijtraken in de overvloed aan informatie.

Zo voelt voor mij tegenwoordig het zoeken naar jezelf, je essentie. De informatiestroom is zo overweldigend veel, dat iedereen de weg juist kwijt raakt.

Iedereen informeert de ander vanuit een bewustzijn. En bewustzijn groeit. Of je nu gediplomeerd bent of intuïtief. Alles en iedereen informeert vanuit een kader. Dat wat jij tot die tijd geleerd hebt, is je kader.

Iedereen gooit z’n waarheid op socials de wereld in. Als je weet dat iedereen een ander bewustzijnsniveau heeft, wordt het een verwarrend geheel als je de informatie buiten jezelf haalt. Je gaat aan alles twijfelen. Je zoekt de speld, maar moet eerst door heel veel hooi heen.

"De spelt zit in jezelf. Niet in het hooi dat een ander je toegooit."

Mijn ervaring is dat bewustzijn groeit. Mijn ervaring is, dat de spelt al in jou zit. De enige weg is jezelf leren kennen en vertrouwen. Helderheid in jezelf vinden en de ruis van buiten leren kennen en niet direct als waarheid aan te nemen.

Ik laat mezelf ook coachen door mensen die mij helpen te zien wat waar is voor mij. Ze geven mij een bril om mijn intuïtie, weten, beter voelen te zien. Om bij mezelf te blijven. Ze geven niet de antwoorden. Ze stellen de juiste vragen. Ze helpen mij mijn energie zuiveren, zodat de sluier die over mijn waarheid ligt in rook opgaat.

Alles en iedereen heeft een ziel. Een mens, een bedrijf, een dier. Leer de ziel kennen. Luister naar wat het te vertellen heeft. Daar ligt het antwoord naar verandering, verbetering en moeiteloos creëren .

"Alles en iedereen heeft een ziel. Een bedrijf, een dier een mens. Leer je ziel kennen"

Het moeilijkste dat we in dit leven mogen leren, is te vertrouwen op jezelf. De stem in de buitenwereld wil je overstemmen. Je geeft dan je macht af en je raakt verdwaald in de waarheid van de ander.

Leer je eigen waarheid kennen en leer vertrouwen. Dát is wat ik mensen en bedrijven zou willen meegeven.

Geen grafieken, onderzoeken, testjes, maar innerlijk weten, recht uit je je ziel.

Het woord bezieling ligt aan de oorsprong van alles. We zijn het alleen vergeten.

Liefs,

Judith

Casus -Angstcultuur is als een bang hert dat in de koplampen van een auto kijkt

Thu, 15 Feb 2024 10:48:54 GMT

Bedrijven beseffen niet dat de druk vanuit de bovenlaag verlamt i.p.v. stimuleert.

Angstcultuur is als een ontzettend bang hert dat in de koplampen van de auto kijkt.

Kun je het je voorstellen. Een hert dat op de weg staat en ineens in de koplampen van een naderende auto kijkt. Dit hert verlamt. Het weet niet meer of het rechtsaf, linksaf, achteruit of vooruit wil. Het doet niets meer.

In veel bedrijven heerst er zonder dat men het beseft een angstcultuur. Er is zoveel druk vanuit de bovenlaag in de organisatie. Dit sluimert erin. En dit is vaak de weg naar burn-out en depressie. Of mensen nemen ontslag en je bent ervaring ineens kwijt. Een grote kostenpost voor het bedrijfsleven.

Mensen worden onder druk gezet met targets, prestaties en aanwezigheid;

Mensen worden op het matje geroepen om te vertellen wat ze al gepresteerd hebben;

Afdelingen gaan voor hun eigen belang en niet meer voor het geheel.

"Ondernemen vraagt om creativiteit. Vaste systemen zijn soms killing voor die creativiteit."

Stel je voor dat een klant een prijzig product wil kopen.

De klant zegt; “Ik wil wel een beetje korting.”

En de verkoper zegt:”Als we dit onderdeel, dat u zo mooi vindt, cadeau doen, bent u dan blij? Hij weet, dat dit onderdeel nog ergens ligt.

Een mooie deal omdat je alleen de inkoopprijs van het product weg. Je komt bij het magazijn en die sputteren tegen. Want dit kost hun omzet.

Onder aan de streep van de deal ben je de inkoopprijs van een onderdeel dat nog ligt te verstoffen kwijt i.p.v. groter geldbedrag aan korting. De klant was blij met dit mooie kleine gebaar. Dat is creatief ondernemen. Je hebt een tevreden klant en een deal.

Omdat we allemaal zo op de punt, komma zitten, zien we dat niet meer.

We gaan in een bedrijf met elkaar concurreren uit angst om de targets van de afdeling niet te halen.

We raken creativiteit kwijt, de verbinding en uiteindelijk denk ik dat het ons minder oplevert.

De werknemers lopen de paden die hun opgedragen worden, maar zijn bang om hun wellicht briljante ideeën uit te voeren. We zijn allemaal afhankelijk geworden van digitale - en bedrijfssystemen i.p.v. creatieve mogelijkheden. Die zitten ons geregeld in de weg.

Het is maar een bedacht voorbeeld om een beeld te scheppen. Het kan natuurlijk van alles zijn.

"Aandacht voor je mensen en het ondersteunen geeft meer rendement dan het uitknijpen en onderdrukken."

Mijn ervaring is, dat het onder druk zetten van mensen met oog op presteren verlamt en eilanden cultuur creëert. Je krijgt een soort examenvrees onder je mensen maar dan elke dag. De angst voor falen ligt op de loer.

Weet je nog dat je je rijbewijs wilde halen en examen had? Weet je nog hoe je dan presteert t.o.v. de normale lessen? Je staat onder spanning en bent soms even alles kwijt wat je geleerd hebt tijdens de les. Je scant het gedrag van de examinator.

Of als je partner je elke keer onder druk zet of je alle klusjes al verricht hebt, word je ook niet gelukkig. Dan gaat het wrijven. De verwachtingen creëren afstand i.p.v. verbinding en geluk en creatie. Overleg en zachte communicatie is key.

In mijn perceptie zit het in vertrouwen. De mensen die je aangenomen hebt, heb je aangenomen voor hun talenten en capaciteiten. Ga koffie met hen drinken. Vraag waar ze tegen aan lopen. Vraag of ze hulpmiddelen nodig hebben. Vraag hoe het met hen gaat.

Deze aandacht zorgt ervoor dat ze harder voor jou gaan lopen. Deze aandacht zorgt ervoor dat ze zich gezien en gehoord voelen.

Dat geeft hen vleugels. Ga gezamenlijk kijken hoe je je doelstelling kan behalen. En luister naar de mensen op de werkvloer. Zij kunnen je aangeven waar ze tegenaan lopen, wat de markt wil. Ga hand in hand, naast elkaar. En ontdek dat deze mensen vaak briljante ideeën hebben, waar nog niet aan gedacht is.

ALS JE ERGENS BOVENOP ZIT, KAN HET NIET GROEIEN…

Een mens heeft vertrouwen en ondersteuning nodig. Ben je niet in staat om uit te spreken? Voel je dat je verlamd of bang wordt? Of wil je een fijnere cultuur in jouw bedrijf? In een (persoonlijke) sessie of tijdens de Masterclass neem ik je mee naar de plek waar je jezelf tegenhoudt. We gaan samen kijken wat er gebeurd is en we zetten het om. Elke keer ben ik weer verbaasd over de verwondering in de ogen van de ander. Dat het zo simpel is eigenlijk.

Liefs,

Judith

Er ligt zoveel op ons bordje, dat we vergeten om naar binnen te keren en het daar te veranderen.

Mon, 27 Nov 2023 12:38:33 GMT

Ons eigen gevoel weer (h)erkennen, is de weg naar harmonie tussen man en vrouw.

De onderdrukking van de vrouwelijke energie dient zich in ons allen aan. Het wil gezien worden. Het wil niet meer onbegrensd het mannelijke, in deze hoofd gedreven wereld, dienen. Een vrouw heeft een gevoelslichaam. Een lang onderschatte en weggestopte kracht. De mannelijke energie in haar kan haar hierin dragen, steunen en beschermen.

We leven in een wereld waar de mannelijke energie aan het roer staat. De vrouwelijke en mannelijke energie zit in ieder mens , zowel man als vrouw. We voelen (vrouwelijke energie) niet meer wat zich in ons afspeelt. Er is een disbalans en disharmonie in ons. Het gevoel wordt weggewuifd. Het voelen geeft ons echter inzicht en ruimte voor nieuwe heldere keuzes. Het is ook de vrouwelijke energie in een mens, die de intuïtie hoort, die aan acties vooraf gaat.

Je hoofd heeft snel een antwoord en dus gaan we het vanuit ons hoofd aanvliegen. Daar ligt niet de oplossing. Niets is doorvoeld. Het wakkert alleen dualiteit en afgescheidenheid aan. Ons hoofd denkt in kaders en labels. Het zet ons in hokjes. Ik tegen jou en wij tegen hen. Hiermee zullen we nooit de harmonie ervaren, die we diep van binnen wensen. Kaders en labels houden ons weg van onze ware potentie en oneindigheid.

Het is de mannelijke energie in ONS, die grenzen zet. We zetten grenzen als iemand ons niet waardig of respectvol behandelt. We zetten grenzen als iemand ons leeg slurpt en we, op welk vlak dan ook, leeglopen.

De vrouwelijke energie wil gewoon zijn en voelen en haar mannelijke energie geeft haar die ruimte en begrenzing, die nodig is. Je bent je eigen ridder. Je pakt je ruimte en/of neemt afstand om te doorvoelen.

Je gaat voor jezelf staan en komt voor jezelf op ongeacht wat de ander vindt.

Ik, persoonlijk ga na elk incident, ervaring terug naar mijn lichaam en voel. En dat kan ook klote zijn. Dat wat je jaren én jaren én jaren hebt weggestopt en genegeerd hebt, wil gevoeld en gezien worden.

Ik laat alles wat ik voel er zijn. Het mag door mijn lichaam razen. En dan ebt het weg. Er ontstaat ruimte. Er ontstaat ineens inzicht. En dan kun je helder beslissen. Tot die tijd houd je afstand, keer je in en doorvoel je. Je neemt rust.

Het wegkijken van jezelf, doen of je neus bloedt, eist z'n tol en put volledig uit. Je rent blind door het leven.

De vrouwelijke energie hebben we eeuwen én eeuwen én eeuwen in onszelf onderdrukt door onszelf niet de ruimte te geven om te voelen. Als wij dat allemaal, zowel man als vrouw, weer serieus gaan nemen, pakken we vanzelf de onderdrukking van de vrouw in de buitenwereld aan . Zo binnen, zo buiten. Dat is een universele wet. Lees goed! De onderdrukking pak je niet in de buitenwereld aan. Je staat zelf voor de vrouwelijke energie in jezelf! Je ziet de waarde er weer van in en je kiest weer voor jezelf.

Ergens is ons verteld, dat we niet mogen voelen, dat we door moeten gaan en vooral niet zeuren. En dit gaat ergens aan ons vreten.

Niet voor niets hebben zoveel mensen nu een burn-out, depressie . De energie van de aarde is in 2012 veranderd van denken naar voelen. De energie van de aarde stijgt en stijgt. De zonnevlammen met enorm hoge lichtfrequentie en coderingen (geometrie) dalen dagelijks op ons neer. De donkere, weggestopte stukken in ons worden belicht. Die zijn niet meer weg te denken of onder het tapijt te schuiven. Er ontstaan dan veel ongemakken in ons. We mogen deze donkere stukken gewoon omarmen en er laten zijn. Als je namelijk stukken van jezelf afkeurt, zal er vanuit jouw omgeving afkeuring naar jou toekomen. Mensen zullen jou dit gaan spiegelen.

Mij maakt het allemaal niets meer uit. Al zit ik in een restaurant. Als de emoties zich aandienen, laat ik het stromen. Het wil uit mij. Het wil bevrijd worden. Ik sta achter mijzelf. Achter wat ik voel!! Onze kwetsbaarheid is onze kracht. Mensen zien de echte Judith dan. Het kan ongemakkelijk worden voor mensen om mij heen. Zij zijn niet gewend om met gevoelens om te gaan.

Het geldt ook voor mannen. Zij bestaan ook uit vrouwelijke energie. Nu staat de logical mind aan het roer. De mind kan maar een percentage zien wat er speelt. 95% speelt onbewust. Dus we beslissen met z'n allen massaal op die 5% bewustzijn.

" There is only one relationship that you have and that is with Self and Source. All others are a reflection of the one you have within."

Het voelen brengt ons naar ons onderbewustzijn. Daar ligt zoveel opgeslagen uit dit leven en vorige levens.

Ons hoofd kan dat niet eens beseffen, laat staan meenemen in een besluit.

In mijn ideale wereld leren we op scholen voelen wat iets met ons doet. Je mag er even mee gaan zitten, je mag je tranen laten stromen. Je maakt ruimte. De pijn transmuteert. En er ontstaan nieuwe inzichten en wensen en verlangens omdat de onderliggende patronen, sporen zijn verwijderd in dat moment. Je leert omgaan met je reactie op een actie vanuit een andere invalshoek.

De antwoorden liggen in ons. In ons gevoel en ons zielsverlangen. We zoeken echter massaal buiten onszelf. We leggen de schuld bij de ander. We dienen het in onszelf te transmuteren. Scholen stoppen zaken in ons. Zolang we het ver buiten onszelf zoeken, zullen we onszelf nooit vinden.

"There is only one relationship that you have and that is with Self and Source. All others are a reflection of the one you have within."

M.a.w. alles wat je in de wereld en je omgeving ziet, is een reflectie van jezelf. Als je naar binnen gaat en voelt wat iets met je doet, kun de de buitenwereld veranderen. De reflectie kan verdwijnen omdat je het in je innerlijke wereld hebt aangekeken. Het hoeft zich dus niet meer aan jou te presenteren. Je hebt het niet meer in je energieveld omdat je het doorvoeld hebt. Of de reflectie wordt steeds minder totdat je het volledig doorvoeld hebt.

Willen we een andere uitkomst in de buitenwereld. Dan moeten we stoppen met schreeuwen en oordelen. De enige weg is van binnenuit.

Wil je het zelf ervaren? In mijn Masterclass dag leer ik je hoe we met gevoelens om kunnen gaan en hoe we dit in het kwantumveld kunnen omzetten. Daarnaast verzorg ik healing avonden bij Well-Being in Gaanderen. Ook tijdens de 1 -op -1 sessies gebeuren wonderbaarlijke dingen als je naar je gevoel wilt. Vraag gerust naar de mogelijkheden. Een mooiere wereld begint bij jezelf. Waarom zou je dan niet bij jezelf beginnen.

Liefs,

Judith

Casus - Bindingsangst op onbewust niveau oplossen

info@juditharendsen.com (Judith Arendsen) — Mon, 24 Oct 2022 17:35:32 GMT

Bindingsangst op onbewust niveau door verdriet om verlies.

Een sessie en een Masterclass, is altijd een openbaring. In deze sessie, die ik nu wil en mag delen, ga ik dieper in op bindingsangst om verlatingsangst. De inzichten en healing komen vanuit de bron. Samen met mijn lichtteam gaan we in een sessie dieper in jouw onderbewustzijn. Vorige levens en overgedragen pijn van je voorouders worden geheeld.

Zo ook bij deze lieve, prachtige vrouw. Ze is al lang alleen. Ze is krachtig, mooi en zacht. Ze redt zich goed, maar er is toch een enorm diep verlangen naar verbinding.

Zoals het bij mij gaat, gaan we op kwantum niveau, in heiligheid, kijken en helen. Onze energie stijgt. Het voelt alsof je in de lift omhoog zit. Je gaat hoger en hoger. Het wordt warm in ons en de energie gaat steeds vrediger en sereen voelen.

Ik hoor, dat ze mag voelen waar het ontstaan is. Ze hoort het jaar 900. Ze ziet zichzelf bij het water. Haar man is met de boot vertrokken en is nooit terug gekomen.

Ze voelt nu in haar lichaam de onrust, die laat voelen, dat het trauma toch opgeslagen ligt. Ze ademt onder mijn begeleiding door de onrust heen. Ze laat het wegstromen. En dan ontstaat weer rust.

We gaan ons verplaatsen in haar toenmalige man en zien hem ook staan. Ook hij is verdrietig en mist zijn vrouw. Dat doet mijn cliënt verzachten. Want er zat enorm veel boosheid onder haar verdriet. Ze voelde zich in de steek gelaten.

Door vreselijke omstandigheden zijn ze gescheiden van elkaar en beiden lijden. Dit verdriet, dat we ergens herinneren, zorgt ervoor dat we onszelf saboteren en niet meer écht verbinden. Want dát willen we nooit meer meemaken.

Op kwantum niveau kunnen we dit helen. In het beeld vloeien ze weer samen in een omarming.

"Onbewust leven in het verleden, blokkeert je heden"

In de sessie heb ik met het lichtteam de lichttaal, helende kleuren en de handoplegging ingezet om de healing te bekrachtigen. Het heelt niet alleen je wond, je trauma maar het brengt oude kennis terug. Het laat ons ware liefde weer integreren in ons systeem. We herinneren dat wat we in de kern zijn: liefde.

Je afschermen, geen pijn meer willen voelen, is afsluiten voor al het moois dat weer kan ontstaan. Ware liefde kan alles aan. En in essentie ben je elkaar nooit kwijt.

Ze voelde de rust, de samensmelting. De tranen biggelde haar over de wangen. Ze was weer verbonden. Ze had weer rust! Met geen pen kun je beschrijven hoe vredig dat voelt. Dat moet je ervaren.

Nu kan ze op aards niveau haar hart weer openen. De pijn is geheeld. Niet alleen voor haar, maar ze heeft haar DNA opgeschoond in haar familielijn, zodat deze pijn niet doorgegeven kan worden.

Ben je niet in staat om te achterhalen wat je tegenhoudt? Voel je dat je in sommige situaties verlamd of bang wordt? In een persoonlijke sessie of tijdens de Masterclass neem ik je mee naar de plek waar je jezelf tegenhoudt. We gaan samen kijken wat er gebeurd is en we zetten het om. We verwijderen het samen uit je energieveld. Dit is niet eng. Elke keer ben ik weer verbaasd over de verwondering in de ogen van de ander. Dat het zo simpel is eigenlijk.

Liefs,

Judith

Casus - Het ooit opgelegde in je systeem herkennen en loslaten.

info@juditharendsen.com (Judith Arendsen) — Thu, 25 Nov 2021 11:38:43 GMT

Als kind heb je vaak gehoord hoe het heurt. Dat is in je systeem geslopen. Leer het te herkennen om nu anders te beslissen.

Vaak ervaar ik in sessies en in de Masterclas s, dat mensen in dagelijkse leven niet durven uitspreken naar de ander wat ze ervaren. Dit alles om gedoe te voorkomen. Ik zie een schrikreactie bij het idee alleen al. De ervaring is, dat ze niet doorkomen bij de ander. Het wordt toch niet gehoord of je krijgt een bak kritiek terug. Jij ook altijd met je...

In plaats van luisteren, hoor je wat je allemaal fout doet en anders moet doen. Of je hoort dat je je aanstelt. Of je hoort hoe zwaar de ander het wel niet heeft. Dus houd je je mond maar.

Het niet durven uitspreken is ergens in je leven ontstaan. Als je bijvoorbeeld als onbevangen en avontuurlijk kind constant heb gehoord, dat je iets fout doet, dat je moet gehoorzamen en gestraft bent, wordt je bewegingsruimte energetisch beperkt. Je bent op je plek gezet. Je gaat je uiteindelijk maar aanpassen om lief gevonden te worden.

"Aanpassen aan de ander, is weg van jezelf"

Dat heeft zonder dat je het beseft invloed op je huidige functioneren. Je leeft in een 'onzichtbare' gevangenis. Je zet geen stap meer buiten de ooit neergezette lijnen, omdat je dan gestraft of bekritiseerd wordt. En dat gevoel is als kind maar ook als volwassene ontzettend onaangenaam. Je hebt het gevoel dat je faalt, niet voldoet of niet goed genoeg bent.

En als je je hele leven al hoort hoe het heurt, ga je het zelf geloven en integreren in je systeem. Geen haar op je hoofd dat eraan denkt, dat je wellicht wel goed bent zoals je (van nature) bent.

In een sessie gaan we liefdevol naar onderliggend lijden en zetten het samen om. Zodat de lijntjes verdwijnen en je vrijer wordt in je doen en laten en in jezelf zijn.

"Als je jezelf respecteert,

accepteer je disrespect van een ander niet meer"

Let eens op hoe je je voelt als je in je huidige leven bekritiseerd wordt. Hetzij thuis, op je werk of bij vrienden. Let eens op als jou de les gelezen wordt. Let eens op als je gekleineerd wordt. Soms maakt de ander een grapje over jou en dat is dan eigenlijk helemaal geen leuk grapje. Voel je spanning in je lijf? Spring je gelijk in de houding? Doe je maar wat gezegd wordt.

Neem eens een pauze en ervaar eens wat je voelt. Sta je het toe maar vind je het alles behalve fijn?

Spring je in de houding om gedoe en gezeur te voorkomen?

Je mag zeggen dat je het niet fijn vindt als je op de plek gezet wordt. Je mag zeggen, dat je dat niet meer wilt. Je bent nu volwassen. De lijn, die ooit neergezet is, is ook maar DENKbeeldig. Breek door de lijntjes heen. Sterker nog. Als je wilt leven zoals je leven bedoeld is, zijn er geen lijntjes.

Als we elkaar respecteren, luisteren we naar wat er gezegd wil worden. Als we elkaar respecteren, hoeven we de ander niet de les te lezen of te kleineren. En als je jezelf respecteert, accepteer je zulk gedrag niet meer.

Praat het gedrag van de ander niet goed omdat je zo goed begrijpt waarom hij/zij iets doet of zegt. Als je de vrede met de ander wilt houden, start je een oorlog in jezelf. Uitspreken vanuit liefde en respect hoe iets voor jou voelt moet altijd kunnen.

Ben je niet in staat om uit te spreken? Voel je dat je verlamd of bang wordt? In een persoonlijke sessie of tijdens de Masterclass neem ik je mee naar de plek waar je jezelf tegenhoudt. We gaan samen kijken wat er gebeurd is en we zetten het om. We verwijderen het samen uit je energieveld. Dit is niet eng. Elke keer ben ik weer verbaasd over de verwondering in de ogen van de ander. Dat het zo simpel is eigenlijk.

Liefs,

Judith

De verandering die je zoekt, begint altijd bij jezelf.

Mon, 25 Oct 2021 18:12:46 GMT

Dat wat verandert, zijn je inzichten en je eigen keuzes.

Verandering hoe bewerkstellig je dat?
Voor mij betekent het in ieder geval dat je jezelf niet meer aanpast voor een ander.

Dat we IN onszelf kijken naar wat ons ervan weerhoudt ons mooiste leven te leiden.

Dus niet verder van jezelf weg, maar juist dichter naar jezelf toe.

Je wordt geboren als een baby, puur en onbevangen. In de loop der jaren ga je ervaren, dat je je moet aanpassen, wil je lief gevonden worden. Of je moet presenteren om indruk te maken en/of überhaupt aandacht te krijgen. Of je gaat jezelf wegcijferen om maar niet tot last te zijn . Een andere optie is dat je maar blijft zorgen voor anderen of leiding (verantwoordelijkheid) neemt om nodig te blijven.

Of neem school, daar wordt je verteld hoe zaken in elkaar steken. Je eigen weten wordt totaal niet meegenomen. Je leert dingen, die wellicht niet eens passend zijn voor jou. Waar je je hele leven niets mee gaat doen.

Zo raak je steeds verder van jezelf verwijderd. Het venijnige ervan is, dat dit wel je comfortzone wordt.

Dit is bekend. Je weet niet anders meer. Je handelt ernaar op de automatische pilot zonder na te denken of je dit (nu nog) wel echt wilt. Je neemt een rol of meerdere rollen aan.

Heel langzaam slijt het erin. Je weet niet eens dat je draait op valse programmering. Dat dit je drijfveer is. Ergens in je jeugd is het ontstaan. Het is hard werken en het is uitputtend. Je bent steeds bezig met de ander. Dus naar buiten gericht.

Maar wat wil jij van binnen? Ik heb het er vaak met vriendinnen over hoe zalig het is, dat je volledig jezelf kunt zijn bij elkaar. Dat je aandacht hebt voor elkaar. Dat je emoties mag hebben en deze durft uit te spreken. En als iets je raakt, dat het er mag zijn. We houden niet meer onze mond. We worden niet veroordeeld. We weten van elkaar dat dit ons nieuwe inzichten geeft over onszelf. Dat iets in ons zichtbaar wil worden om te worden geheeld. Als dit alles mag en wordt omarmd, heb je een veilige haven.

Als de ander je volledig accepteert, is niets vreemd en krijgt alles de ruimte. Je krijgt dan letterlijk lucht!

Iets voor de ander doen, weg van jezelf, is niet de weg.

Het zaadje bloeit daar waar het terecht komt.

Zaai bewust.

Als je duidelijk hebt waar je bij jezelf vandaan gaat, kun je andere keuzes maken.

Maak eens een lijstje met kernwaarde die jou blij maken? Hoe zou je het graag willen m.b.t. je werk, je relaties? Enkele voorbeelden kunnen zijn:

een luisterend oor
eigen inspiraties oppakken
gelijkwaardigheid
saamhorigheid
respect voor elkaar
jezelf kunnen zijn
vertrouwen
openheid
veilig voelen
vrije (eigen) tijd
wederkerigheid
gedragenheid
ruimte voor uitspreken
avontuurlijk
waardering
aanmoediging en steun
omarming
juiste beloning
belonging

Maak zo je eigen lijstje. Bij elke keuze, die je vanaf nu maakt, vink je af of deze keuze jouw eigen wensen honoreert.

Het is een leerproces. Het afleren van ingeslepen gewoontes vergt moed. Vaak kom je oog in oog met weerstand, schuldgevoel en/of angst. De angst voor o.a. afkeuring, afwijzing, afstraffing, uitstoting, verlating, falen . Doe dit dus stap voor stap en wees lief voor jezelf in dit proces.

Jouw energie gaat daarheen waar je het naartoe stuurt. Dus als je trouw blijft aan jezelf en stap voor stap voor jezelf kiest, komen de dingen op je pad die je wenst. Voeg de daad bij het woord.

Heb de moed het beste voor jezelf te willen. Een stralende persoon verlicht de wereld. Zo draag je bij aan het geheel.

Liefs,

Judith

Omarm de pijn en de liefde zal verschijnen!

Juditharendsen@hetismensenwerk.nl (Judith Arendsen) — Tue, 05 Oct 2021 17:19:27 GMT

Wat bedreigend voelt, kan je juist bevrijden.

Soms kom je in een situatie, die onveilig voelt. Het nare gevoel, dat je eraan overhoudt, kan je juist bevrijden. Dit bedreigende gevoel kan voortkomen uit plotseling gevaar, maar ook het uitspreken van iets kan al onveilig voelen. In mijn situatie was het een dreigend gevaar.

Ik liep met mijn teckeltje Puk in het park en voor ik het wist, werd Puk achterna gezeten door een grote, dominante hond. Ze liep vrolijk, vrij en onbevangen totdat het "grote" gevaar uit het niets dreigde. Ze was enorm bang.

Niet veel verder gebeurde hetzelfde nog een keer. Puk had het hazepad gekozen en ze was uit mijn gezichtsveld verdwenen. Iets verder op het pad vond ik haar terug. Het gevaar was geweken. Ze wachtte me op.

Diep van binnen wist ik dat er niets met Puk zou gebeuren. Ergens voelde ik dat ik beschermd was. Ik wist dat ik hier iets van mocht leren. Maar wat?

Die middag zat ik bijna kotsend op de bank. Ik wist er dient zich iets aan. Iets dat heel diep in mij zit en gezien wil worden. Ik ging naar het onaangename gevoel in de buik en liet het er zijn.

Wat me enkele dagen ervoor in een meditatie al getoond werd, is een beeld van een brandmerk,

een soort V. Ik heb het later opgezocht en het hoort bij slavenij. Ik hoorde tijdens de meditatie tevens het woord klopjacht.

Nu realiseer ik me, dat het gebeuren in het park met mijn hondje nodig was om even die oude pijn aan te raken. Dit mocht ik nu doorvoelen en loslaten. De oude energie van slavenij zit nog ergens in mijn energetische veld. De diep weggestopte herinnering aan dominantie, klopjacht, onmacht, onderdrukking, vernedering, verkrachting, boosheid, het bedreigen van dierbaren, het verdriet en ga maar door. Er is genoeg over vastgelegd in boeken.

Ik heb energetisch gespuugd en los gelaten door het te laten zijn. Ik accepteerde op dat moment dat het er is. Ik heb mezelf omarmd en verwend, want compassie voor jezelf is dan gewenst. Ik bleef bij het nare gevoel in de buik, totdat ik ruimte begon te voelen.

Na deze ervaring werd mij gevraagd het volgende te delen:

" De pijn omarmen is voor de liefde kiezen. Je kunt je muren optrekken.

Je kunt het wegstoppen.

Met de muren opgetrokken, zul je geen pijn ervaren, maar ook geen liefde.

Voor pijn kiezen, is voor liefde kiezen."

Begrijp me goed. Ik ga de pijn niet opzoeken. Er zijn high's and low's. Als je low bent, mag je het accepteren en doorvoelen. Als je high bent, ga dan voor high en geniet. Een mens heeft alle facetten. Als we dat accepteren en omarmen, kunnen we pas gelukkig zijn. Geluk zit in jezelf volledig accepteren met alles wat er is.

Het opruimen (doorvoelen en loslaten) van het oude, maakt plaats voor het nieuwe. De dag na het incident heb ik weer volledig ingezet op genieten en wat ik wil neerzetten in deze wereld.

De sprankeling in mij was weer terug. Ik voelde mij lichter en allerlei inspiraties kwamen tot mij. En dat precies met de nieuwe maan. Wa nnee r we het zaadje planten voor nieuwe ideeën. Het is magisch hoe alles altijd samenvalt. Toeval bestaat niet.

Als we nu met z'n allen gaan realiseren, dat dit proces bij het leven hoort. Kunnen we met z'n allen gaan leven.

Als je een keer een onaangenaam gevoel in de buik voelt, denk dan aan wat je net gelezen hebt.

Als je bang bent voor pijn, kun je nooit de liefde omarmen.

Als je je eigen pijn kunt omarmen, kun je ook omgaan met de pijn van de ander.

Je gaat elkaar omarmen voor wie je ten diepste bent. Je kunt elkaar dan ten diepste liefhebben.

Dat is waar iedereen naar snakt.

De sleutel zit in het toestaan.

Liefs,

Judith

Handelen vanuit passie of bewijsdrang

Juditharendsen@hetismensenwerk.nl (Judith Arendsen) — Wed, 19 May 2021 09:50:16 GMT

Het één is flow, het ander is hard werken.

Dit blog is geschreven om je te inspireren en te motiveren om uit je eigen gecreëerde waanbeeld te stappen. In je eigen kracht te gaan staan en de regie over je leven in eigen handen te nemen. Niets is wat het lijkt. We hebben veel onbewuste gedragspatronen ontwikkeld, die diep in ons systeem verankerd zitten en ons gedrag onbewust bepalen.

'Als meisje 'danste' ik al tussen de automonteurs in de werkplaats. Daar voelde ik me thuis.'

In de wereld van mijn vader draaide het om auto’s, ondernemen en zijn gezin. Als jong meisje ‘danste’ ik tussen de automonteurs in de werkplaats, zat ik achter de telmachine op kantoor, hielp ik klanten bij het aftanken van hun auto en zat ik aan tafel te lunchen met de directeur van Volvo Nederland. Zo ging dat in die tijd nog.

Ondernemen is eigenlijk simpel, maar simpel ondernemen is moeilijk. Tenminste zo lijkt het tegenwoordig.

Het ondernemen in een familiebedrijf is ons met de paplepel ingegoten. In de loop der jaren ging ik mijn eigen weg, maar mijn draai kon ik nooit echt vinden. Waarschijnlijk omdat ik zocht naar een plek waar ik het ondernemerschap, dat ik opgesnoven had, zelf in praktijk kon brengen. Ik kwam in grote bedrijven, waar het ondernemerschap van de individuele medewerker niet de aandacht had. Waar het duidelijk was dat de één belangrijker was dan de ander. Zo voelde dat in ieder geval voor mij als hoogsensitief persoon.

Op een dag zeiden mijn vader en zijn accountant dat ze de opvolging van het bedrijf hadden besproken. De beste optie was, huns inziens, dat mijn broer alles zou overnemen. Ik had het altijd verwacht, maar toch ook nog ergens ver weggestopt. Het kwam dus op dat moment als een donderslag bij heldere hemel. Wat moest ik nu met mijn ondernemerschap, mijn talenten? Waarom niet samen? En wat kon ik mijn kinderen nog bieden? Want mijn lijn zou geen erfgenaam van dit bedrijf meer kunnen worden.

‘Zodra ik met de pijn geconfronteerd werd, ging ik nog harder werken.'

Dit is een onbewust mechanisme om je te beschermen. De pijn wilde ik niet voelen. Ik heb daarna gedaan wat ik altijd gedaan heb en dat is doorgaan. Dat doe je in een familiebedrijf. Je gaat niet bij de pakken neerzitten.

Je blijft samenwerken en zet je beste beentje voor. Ik ging steeds harder werken en wilde met man en macht bijdragen aan het succes van het bedrijf waarin ik opgegroeid ben. Ik bleef me verantwoordelijk voelen. Als oudste kind van een gezin wil je de boel bij elkaar houden. Zodra ik weer met de pijn geconfronteerd werd, ging ik nog harder werken. Dat is een onbewust mechanisme om je te beschermen.

'Iedereen denkt dat alles je in de schoot geworpen wordt.'

De pijn wilde ik niet voelen. De omgeving denkt, dat alles je in de schoot geworpen is. Niemand ziet je worsteling. Ik cijferde mijn eigen gevoelens onbewust weg totdat, na het overlijden van mijn moeder, de man met de hamer kwam. Ik was totaal opgebrand. Hard werken om erkenning te krijgen, kost héél veel energie, zo bleek.

Op dit moment realiseer ik mij dat ik onbewust al die jaren heb willen bewijzen, dat ik als vrouw ook troonwaardig ben. Ik zocht naar erkenning. Let wel. Ik wil benadrukken onbewust. Niemand heeft mij gedwongen hard te werken en me zo dienstbaar op te stellen, trouw te blijven aan het familiebedrijf. Dat heeft mijn eigen gevoel van ‘minder’ zijn, gelijkwaardig willen zijn me onbewust opgelegd.

Een waanbeeld dat ik zelf in mijn hoofd geschapen heb. De wet van de aantrekkingskracht werkte in dit geval ook in mijn nadeel. Want wat je voelt, roep je op je af. Dus mijn gedachten werden ook in veel gevallen door dominante mensen op mijn pad bevestigd.

'Als ouder kun je ongewild en met de beste bedoelingen van de wereld je kind een moeilijke les in dit leven meegeven.'

Mijn vader heeft altijd en nog steeds het beste met ons allen voor. Hij zorgt goed voor al zijn (klein) kinderen. Iedereen is voor hem gelijk! Dat wil ik toch gezegd hebben. Hij heeft ook goed voor zijn dochters gezorgd. Zo zie je dat je als ouder ongewild en met de beste bedoelingen van de wereld je kind een moeilijke les in dit leven kunt meegeven. Voor mij was en is deze les duidelijk mijn eigenwaarde (leren) kennen, het voor mezelf opkomen, me gelijkwaardig voelen en trouw aan mezelf zijn door grenzen te stellen.

v.l.n.r. mijn vader Harrie Arendsen, Judith Arendsen, mijn zoon Levi Lukassen.

‘Doordat ik steeds vaker in mijn eigen kracht kan staan,

geniet ik er nu van om een vrouw te zijn.

Ik weet nu dat op de troon zitten niets toevoegt aan je eigenwaarde. Ik ben nu trouw aan mezelf, kies het beste voor mezelf en ben mijn eigen ‘baas’. Doordat ik steeds vaker in mijn eigen kracht kan staan, geniet ik er nu van om een vrouw te zijn. Ik zie nu de meerwaarde van vrouw zijn en wat een vrouw bijdraagt aan het geheel. De vrouwelijke energie staat voor verbinding, intuïtie, voelen. Iets wat in de huidige maatschappij volledig ondergesneeuwd is, maar van groot belang is.

We zijn allemaal mensen, die beslissingen nemen op basis van (traditionele) aangeleerde patronen. Mijn vader heeft naar eer en geweten gehandeld op basis van wat hij geleerd heeft. Ook ik als moeder zal af en toe de ‘fout’ in gaan als we al van fout kunnen spreken. Het gaat hier niet om de schuldvraag of om de wijzende vinger. Ik wil mijn kinderen leren de kracht in zichzelf te vinden, in zichzelf te geloven.

Dat ze hun passie leven. Ze hoeven mij niet te bewijzen dat ze goed zijn. Ze zijn prachtig zoals ze zijn. Ik ben een gelukkig mens als ik ze mag helpen hun talent te ontdekken en mag bijdragen aan de ontwikkeling ervan. Niet voor mij maar voor henzelf! Ik word er blij van als ze trouw aan zichzelf zijn. Ze hoeven zich voor niemand weg te cijferen. Deze basis wil ik ze meegeven.

Kijk eens naar je eigen beweegredenen waarom je dingen doet. Doe je het vanuit passie of vanuit schuldgevoel, afwijzing of vanuit de drang jezelf te bewijzen? Vanuit passie kom je in flow. Van passie krijg je energie. Vanuit schuldgevoel, afwijzing en/of bewijsdrang is het hard, heel hard werken en ben je op den duur opgebrand. Durf eens in de spiegel te kijken en wees eerlijk tegen jezelf. Wat is jouw drijfveer?

Zit jij ook onbewust vast in een voor jou ongelukkige situatie? Ik durf te beweren dat het voor een ieder van ons geldt. Maar weet dit. Het gaat allemaal over jezelf. Niet wat de ander je aandoet of heeft aangedaan. Je hebt elke dag een keuze je gedachten en je drijfveer aan te passen en te gaan voor het beste voor jezelf!

Als je eenmaal voor jezelf gekozen hebt, gaat de wet van aantrekkingskracht in jouw voordeel werken, gaan er deuren voor je open waarvan je dacht dat ze dicht zouden blijven. Ik ontmoet(te) lieve, mooie mensen op mijn pad, die mij helpen de weg naar mezelf terug te vinden. Deze mensen ben ik eeuwig dankbaar!

Ik kan nu vol overtuiging zeggen, dat deze levensles mij als mens zo veel sterker gemaakt heeft. Daar ben ik ook dankbaar voor.

Kies voor jezelf! Jij bent het waard! Wees lief voor jezelf en koester je eigenheid!

Liefs,

Judith

Durf jij keuzes te maken en je eigen leven te leven?

Juditharendsen@hetismensenwerk.nl (Judith Arendsen) — Wed, 19 May 2021 08:57:59 GMT

Je moet eerst jezelf zijn, wil je aantrekken wat bij je past!

Veel mensen voelen op dit moment een grote onrust. De passie borrelt in ons, maar we weten niet hoe we het vorm kunnen geven. We hopen met z’n allen dat de ander onze capaciteiten ziet en ons helpt deze te ontwikkelen. We willen dat de ander ons helpt onze onrust op te lossen. Dat is de illusie die het juist in stand houdt. De ander zal je niet ‘verlossen’.

“De wereld waarin we leven hebben we zelf gecreëerd. Nu mag je erin leven.”: Nina Simone

Om je droom te leven, zul je eerst wakker moeten worden. Je zult moeten gaan beseffen, dat niemand je gaat helpen. Je zult voor jezelf moeten gaan staan door keuzes te durven maken. Jij bent zelf diegene die jou moet verlossen. Dat wat ons gevangen houdt, is de constante twijfel aan onszelf. We zijn bang controle los te laten.

“Het enige waar we angst voor moeten hebben, is de angst zelf.” Franklin Roosevelt 1932

Je voelt in alle vezels van je lichaam dat je aangeboren talenten hebt. Dat het anders moet. Dat je een andere werkelijkheid wilt creëren. Je weet alleen nog niet waar en wat deze talenten je zullen gaan brengen. Deze angst zorgt ervoor dat je voor zekerheid en comfortzone blijft kiezen. Je blijft werken voor erkenning en wachten tot anderen je uit de comfortzone trekken. Maar hoe kunnen anderen onze talenten zien als we het zelf nog niet helder hebben. Jij moet zelf risico’s durven nemen.

Daar zit gelijk de crux. Je weet dat het maken van keuzes, het nemen van risico’s consequenties heeft voor jezelf, maar ook voor de mensen in je nabije omgeving. Mensen die je liefhebt. Dat wil je niet aangaan. Dat weerhoudt ons om voor ons eigen geluk te kiezen. We hebben van kinds af aan geleerd onszelf weg te cijferen voor het geluk van anderen. We moeten de ander gelukkig maken. Het merkwaardige is, dat we eerst onszelf gelukkig moeten maken. En als we overlopen van geluk kunnen wij de ander, met hart en ziel, geluk schenken. Uit een lege kop kun je niet schenken. We moeten eerst durven kiezen voor wie we willen ZIJN. Niet wat de ander van ons verwacht of hoe we volgens de ander zouden moeten zijn.

Als wij gaan staan voor wie we zijn, zal de ander ons pas zo gaan zien en voor ons kiezen. Wij twijfelen aan onze eigen passie, wijsheid en talenten. Hoe kunnen wij dan van de ander ‘verwachten’ dat zij het voor ons opnemen. Als jij in de ver’wacht’ stand staat, zul je dat aantrekken. In het woord verwachten zit het woord wachten. Je kunt wachten tot je een ons weegt. De natuurkundige, universele intelligentie werkt simpel. Wat je bewust en onbewust uitzendt, trek je aan. Het heeft niets met zweverigheid te maken maar alles met de wijsheid van de natuur.

De mensen, die iets in ons losmaken, zijn onze leermeesters.
Dat is de levensschool.

Als je bang bent voor keuzes ten gunste van jezelf, zul je in de buitenwereld leermeesters ontmoeten die je dit haarfijn duidelijk maken. De mensen in je omgeving, de leermeesters, zullen je niet zien, niet horen. Ze zullen je domineren. Daarover zul je verdrietig zijn, zal boosheid ontstaan en/of irritaties. Deze emoties die ontstaan zijn triggers die aangeven, dat er iets in jou mag veranderen. De ander laat je alleen zien dat jij je ware zelf ergens nog niet zichtbaar maakt of laat horen. Ze zullen je niet steunen, maar triggeren totdat je ziet waar jij jezelf voor de gek houdt.

Je mag diegene, die aan jou je eigen emotie zichtbaar maakt op de knieën bedanken. Hij/zij laat je zien waar jij zelf nog mag ontwikkelen. Waar je nog mag groeien. De vinger naar de ander wijzen, lost nooit iets op. Het houdt het cirkeltje waar je je in beweegt in stand. Pas als jij inziet wat er in jou veranderd mag worden, kun je de cirkel doorbreken.

Er zijn drie waarheden. Je eigen waarheid, de waarheid van de ander en de echte waarheid.

Het is je recht jouw stem te laten horen. We zijn zo bang wat de ander van ons vindt. We zijn zo bang voor mogelijke afwijzing als we onze ware gevoelens uitspreken. We zijn veel banger dan dat we vermoeden. We zijn zo bang de ander te kwetsen. We kwetsen dan nog liever onszelf. We leven dan nog liever het leven van een ander. Het zijn allemaal oude overtuigingen die ons gevangen houden in een bepaald keurslijf. Het is echter jouw geboorterecht jouw passie te leven, gelukkig te zijn.

Alles wat jij zegt, hoort bij jou. Hoe de ander het oppakt hoort bij de ander. Iedereen maakt zijn eigen verhaal. De ander is verantwoordelijk voor de triggers, pijn die zij mogelijk ervaren omdat jij jouw ware gevoel uitspreekt. Jij bent alleen verantwoordelijk voor jouw pad, jouw keuzes en jouw leven. Dit altijd vanuit liefde en respect voor de ander. Iedereen draagt zijn eigen rugzak en moet zijn eigen rugzak met levenservaringen, aangeleerde gedragspatronen zelf legen. Je kunt er voor de ander zijn. De ander omarmen, aanhoren. Je kunt het niet oplossen en je mag de ander nooit het geluk gunnen ten koste van je eigen geluk. Leer de ander juist hoe ze hun geluk kunnen vinden.

Je hoeft ANDERS zijn niet te veranderen.

We willen uit diepste van ons hart dat de ander ons volledig accepteert zoals we werkelijk ZIJN. Wij moeten het eerst zelf accepteren. Je hoeft anders zijn niet te veranderen alleen te accepteren. Als iedereen meer in zichzelf zou geloven, voor eigen geluk zou kiezen, zelf zou zien hoe waardevol we IN DE KERN al ZIJN, hoeven we nooit meer de ander de schuld te geven van ons ongeluk. De weg naar onszelf is de enige weg naar harmonie.

Liefs,

Judith

De liefde komt van binnen, maar wil naar buiten geleefd worden.

Juditharendsen@hetismensenwerk.nl (Judith Arendsen) — Tue, 18 May 2021 08:50:48 GMT

D at is nog even een zin waar je over na moet denken. Gisteren in de meditatie werd deze aan mij doorgegeven. Wat houdt het in?

Als mens voelen we ons soms eenzaam, niet geliefd, soms verwaarloosd. De eerste impuls is dat we naar iemand toe gaan, die dat voor ons kan fixen, zodat we onszelf beter gaan voelen.

De laatste jaren heb ik echter mogen ervaren, dat we het in onszelf mogen zoeken. Er waren momenten dat ik me werkelijk slecht voelde, maar met mijn gevoel (bijna) nergens heen kon. Ik moest het bij mezelf zoeken. Het universum had me geïsoleerd. Ik moest naar mezelf kijken.

En ja in het begin is het kl..te en weet je niet waar je het zoeken moet. Maar nu, vele jaren later, is het een verademing. Ik weet nu dat als ik tegen mezelf aanloop, dat ik met mezelf in gesprek mag. Niemand kent mijzelf zo goed als ik zelf.

Denk aan:

- Wat doet me pijn;

- Wat maakt me verdrietig;

- Waarom voel ik me alleen;

- Waar mag ik mezelf meer liefhebben;

- Waar ben ik te streng voor mezelf;

- Waar sta ik niet in mijn kracht;

- Doe ik wel waar ik blij van word;

- Waar spreek ik mijn gevoel niet uit;

Ik doorvoel wat ik voel en daarna ontstaat er ruimte en voel ik me vredig. Dat wat er speelde, verdwijnt. Er verschijnen inzichten. Ik krijg helder waar ik niet mijn eigen waarheid leef.

Ik weet nu dat de liefde, de warmte in mezelf zit.

Ik weet nu ook dat ik het probleem voor de ander niet kan fixen.

Iedereen moet door zijn/haar eigen stuk heen. Al doe je nog zo je uiterste best. Je kunt nooit een leegte bij de ander wegnemen.

De liefde komt van binnen, maar wil naar buiten geleefd worden. Ik hoef niet aan de verwachting van de ander te voldoen. Ik hoef niets te doen of op te lossen.

Ik hoef er alleen maar te zijn. De liefde die ik voel, wordt gevoeld. De rust die ik voel, wordt gevoeld. Zo wil het naar buiten geleefd worden. Het is als een glas met bruisend water dat overloopt.

Liefs,

Judith

Casus - Is het een lust of een last?

Juditharendsen@hetismensenwerk.nl (Judith Arendsen) — Fri, 14 May 2021 10:03:49 GMT

Hij voelt zich als een geblinddoekte hond, die beslissingen moet nemen.

Tegenover mij zit met een prachtig mens. We hebben al meerdere sessies samen gehad. Vandaag echter hangt er iets moois in de lucht, voel ik. Hij heeft er zin in. Hij staat voor het nemen van belangrijke beslissingen. Een zoektocht noemt hij het zelf. De ene keer vol energie en de andere keer down. Ik krijg al snel door dat de wereld aan zijn voeten ligt. Hij voelt zich echter als een geblinddoekte hond. Geen zicht en helderheid en soms stoot hij zijn neus. Zicht en helderheid is dus wat hij nodig heeft.

Het hoge woord is eruit. Hij wordt niet meer blij van enkele van zijn bedrijven. Ik vraag hem zijn bedrijven uit te tekenen. Terwijl hij zijn bedrijven op papier zet, geeft hij aan dat hij met de gedachte loopt een bedrijf te verkopen om zich te kunnen focussen op zijn nieuwe bedrijf. Een bedrijf dat veel beter bij hem past. Een nieuwe weg, die hij wil inslaan.

Is het een lust of een last?

Hij kijkt bezorgd. Hij wil niemand teleurstellen. Ik zie verdriet en angst in zijn ogen. “Wat gebeurt er met de medewerkers? Ik help ze altijd als er problemen zijn”, spreekt hij bezorgd uit.

Ik krijg de vraag door, die ik hem mag stellen: “Is het een lust of een last?”

“Lust geeft energie, vreugde, sprankeling, zingeving, gaat als vanzelf, voelt vrij.
Last kost energie, geeft frustratie en voelt als verplichting”, geef ik hem door.

Het antwoord is direct duidelijk: “Een last”, zegt hij. “Maar ik kan de mensen niet in de steek laten.”
Mij wordt het beeld getoond van een stompje, dat aan hem vastzit en nog meelift.

Ik hoor mezelf de vraag stellen: “Is er iemand in dit bedrijf geschikt om het over te nemen?”
Ook deze vraag is snel beantwoord: Ja!

We zijn het meestal zelf, die onze dromen in de weg staat.

“Wie houdt je dan tegen?”, vraag ik hem. Uiteindelijk zijn we het altijd zelf, die ons tegenhouden.

Je voelt je verantwoordelijkheid voor mensen en zaken, doordat je deze taak als kind al op je hebt moeten nemen. Vaak hebben we de plek van een ouder ingenomen, omdat de ouder deze verantwoordelijkheid niet nam. Je wilt de ander gelukkig zien, blij maken, voor problemen behoeden. Problemen, die jij als mens ook ervaren hebt. Dat is een hardnekkig patroon, dat je automatisch draait. In deze stand denk je je fijn te voelen en nuttig. Het is niet fijn, maar bekend. Het is een last en geen lust.

Hij kiest voor het eerst van zijn leven voor zichzelf,

in pure vorm .

Er komt rust over hem heen. Er is al lang een opvolger, weet hij. Hij mag en kan het bedrijf in vertrouwen overdragen. De keuze is gemaakt, zijn ogen stralen. Hij heeft zin in zijn eigen, nieuwe weg. Een nieuwe weg gebaseerd op lust, krijgen van energie, bezieling, plezier en vreugde. Hij kiest nu voor het eerst van zijn leven écht voor zichzelf in pure vorm. Hij kiest voor vrijheid boven verplichting. Een mooie openbaring, blikopener.

Wat een mooie afsluiting van een prachtige sessie. Wat werk ik toch graag mét mensen. De meest simpele vragen, geven vaak de meest heldere inzichten. Met helderheid kunnen we makkelijk stappen zetten. Het geeft rust en vertrouwen.

Liefs,

Deze casus is met toestemming geplaatst. Met oog op privacy van de client is er een foto gebruikt uit Shutterstock en niet van de client.

Liefs,

Judith

Casus - Wat als je de lat eens hoog legt voor jezelf?

Juditharendsen@hetismensenwerk.nl (Judith Arendsen) — Fri, 14 May 2021 09:48:58 GMT

“Ik leg de lat altijd hoger dan hoog”, hoor ik haar zuchtend zeggen.

Er zit een prachtig mens tegenover mij. Zij is uitgeput, levensmoe. Ze is bang voor het zwarte gat, dat ze maar al te goed kent uit vroegere tijden. De tijd dat ze echt geen uitweg meer zag. Daar wil ze niet naar terug.

Van jongs af aan hoort ze van haar vader wat ze niet goed doet. Bij elk initiatief wordt haar gezegd, dat ze het beter anders kan doen. Dat ze het niet kan. Dit heeft zich ontwikkeld tot een onbegrensde prestatiedrang. In haar woorden: “ik leg de lat hoger dan hoog”!

Als snel komen woorden en beelden bij mij binnen:

Ze loopt alle, maar dan ook echt alle gaten, dicht
Ze zegt nóóit nee
Ze draagt alle verantwoordelijkheid van anderen op haar schouders
Ze loopt continu achter de feiten aan
Ze heeft onvoldoende capaciteit beschikbaar voor alle werkzaamheden
Ze moet leren delegeren

Stappenplan en actiepunten

Dit bouwt zich in haar op tot enorme machteloosheid, frustratie, hoogspanning. Geen toegankelijke collega dus. Eerder iemand met een kort lontje. Alles voelt zwaar, lastig en veel werk. Ze herkent alle punten. “Maar hoe doorbreek ik dit?”, vraagt ze vermoeid. We nemen bovenstaande inzichten stap voor stap door en hoe deze zich op haar werk openbaren. Zo krijgen we helder waar ze vastloopt.

Samen bespreken we hoe zij het zelf graag ingericht wil hebben op haar werk. We maken nu gebruik van haar kennis en talent. We leggen de lat eens hoog voor haarzelf en maken samen een stappenplan en actiepunten. Want nu helder is wat speelt, kunnen we andere keuzes maken voor een andere uitkomst.

Iedereen is gebaat bij een vitale, blije collega die de verantwoordelijkheid daar neerlegt waar deze hoort.

Met zingeving werken, geeft het hoogste rendement

Een collega, die doet waar hij of zij het beste in is. Met zingeving werken geeft het hoogste rendement. Niet meer op je bord maar minder met een hoger rendement. De verantwoordelijkheid daar neerleggen waar deze hoort dus.

Soms zien we zelf niet meer waar we vastlopen en hebben we geen zicht op hoe we het kunnen veranderen. Het gedrag is erin geslopen. We hebben dan iemand nodig die ons even zicht geeft en een stappenplan. Een blikopener zeg maar.

Communicatie en openheid is vaak het sleutelwoord

Ze heeft diezelfde week nog het stappenplan opgepakt, aangegeven bij haar leidinggevende waar ze vastloopt, hoe ze het zelf zou inrichten en wat ze hiervoor nodig heeft. Communicatie en openheid is vaak het sleutelwoord. Als we niets aangeven, kan de ander niets veranderen. En wat blijkt, de leidinggevende krijgt ook inzichten aangereikt waar hij of zij wat mee kan doen. It takes teamwork to make a dream work!

Het mooiste compliment aan het einde van een sessie is, dat ik zie dat er een enorme rust ontstaat in de persoon tegenover mij. Rust die ze dacht niet meer te kennen. En juist vanuit rust en helderheid kunnen we stappen zetten. Hoe mooi!

Liefs,

Judith

Casus - Wat accepteer je nog voor jezelf?

Juditharendsen@hetismensenwerk.nl (Judith Arendsen) — Fri, 14 May 2021 09:25:13 GMT

Wat sta je nog toe en wat niet meer?

Vandaag zit ik tegenover een mooie, dappere vrouw. Een moeder van vier kinderen. Ik schat haar rond de vijftig jaar. Het leven heeft haar jeugd ontnomen. Gevormd door mishandeling, verwaarlozing en bedreigingen zit ze tegenover me. Opnieuw lamgeslagen zoals ze het zelf zegt. Ik zie nu ook even het kleine bange meisje dat in haar schulp gekropen is.

Op het werk is het onhoudbaar.

“Op het werk is het onhoudbaar”, zegt ze. Het coronavirus heeft een enorme angst in haar werkgever ontwaakt. Het zal en moet gebeuren zoals hij het wil. Een hele andere man dan voor de uitbraak van het virus. Begripvol, vrijgevig, rustig, vertrouwen waren toen nog de drijfveer. Het heeft plaats gemaakt voor extreem veel wantrouwen, enorme boosheid, disrespect, ongeduld, dominantie en machtsmisbruik. En wat ze ook probeert ze kan hem niet meer bereiken of tot hem doordringen. De angst heeft hem volledig in de greep. Haar veilige werkplek is plotsklaps veranderd in een onveilige plek. En onveilig is nu precies wat haar verlamd.

“Eieren voor je geld kiezen”, wordt mij ingefluisterd en ik vraag haar hoe dat voor haar voelt.

Dit is ook wat resoneert met haar, maar wat ook nog enorm lastig is, geeft ze aan. Het voelt als opnieuw falen. Ik krijg bij haar een beeld van een emmer die vol is en overloopt. De drijfveer om de ander in hun strijd te blijven helpen is enorm. Waarom? Omdat we onszelf zo goed in het probleem van de ander kunnen verplaatsen. We snappen zó goed wat de ander doormaakt. We willen de ander als het ware redden. Maar ten koste van wat? Ten koste van je eigen geluk? Ten koste van je gezondheid? Ten koste van je eigen rust? Is dat het waard?

Waarom gebeurt het me weer?

Er hangt nog een prangende vraag in de lucht, voel ik. En het hoge woord komt eruit: “Elke keer kom ik op dit punt. Dan denk ik. Waarom gebeurt het me weer? Leer ik er niet van? Waarom loop ik weer vast? Maar je kunt alleen beheersen wat je toestaat en wat niet. Ik voel dat ze denkt dat ze tekortschiet. Ik vraag haar dan ook: “Heb je het gevoel dat je tekortschiet?” Ze knikt bevestigend.

“Je schiet niet tekort! Je schiet nu even mis!”

Verander het verleden door het heden een kans te geven

“Wat verlang je ten diepste? Wat geeft je leven zin?”, vraag ik haar. Ze heeft de antwoorden al paraat. Dat zegt veel. Ze weet het eigenlijk al:
– Van betekenis zijn
– Natuurlijke interesse
– Met haar persoonlijke levenservaringen anderen kunnen helpen
– Stromen van creativiteit
– Vrijheid
– Vertrouwen

Dát zijn de kernwaarden, die je nu mist! Deze kernwaarden zijn wel voeding voor je ziel. Schiet daar je pijlers op. Je kunt de ander niet beheersen, maar jezelf en je eigen keuzes wel.

Verander het verleden door het heden een kans te geven. We kunnen soms zo verzand raken in wat we niet of nóóit meer willen, dat we vergeten te focussen op wat we wel willen en dáár moedig voor kiezen.
Rust en helderheid ontstaat. De volgende stap kan gezet worden. En wat blijkt. De nieuwe uitdaging heeft zich al aangediend in een ander vakgebied. Iets wat al heel lang roept en nu beantwoord mag worden.

Liefs,

Judith

Casus - De rust in de maatschappij hebben we niet in de hand. De rust in onszelf wel!

Juditharendsen@hetismensenwerk.nl (Judith Arendsen) — Fri, 14 May 2021 08:53:54 GMT

“Judith, je bent goud waard! Ik ben weer rustig. Wat een verademing!”

Er is veel onrust om ons heen en daardoor ook in ons. Deze week werd ik gebeld door een onderneemster: “Judith, ik zie het niet meer. Ik word gek van mezelf”. We hebben direct een afspraak ingepland. En bij binnenkomst zag ik het al. Ze is totaal gedesoriënteerd.

“Als de onrust in jezelf begint, moet je de rust pakken."

We gaan het anders doen deze keer, vertel ik haar. We gaan beginnen met een meditatie. Je moet eerst rust vinden anders komen we niet bij de antwoorden.

Zo gezegd, zo gedaan. Ik krijg tijdens meditaties altijd beelden door. Op basis van deze beelden leid ik de persoon naar een veilige plek. Daar ontmoet je jezelf weer in rust. Ik zag haar in zichzelf zakken en vredig landen. Haar hele houding veranderde. Van spanning naar ontspanning

D aarna zijn we met een kop thee in de hand haar probleem gaan ontrafelen. Wat speelt er en waar hebben we invloed op.

We hebben praktische zaken op papier gezet. Een soort van reglement dat ze nu even voor zichzelf nodig heeft om grenzen te zetten, zodat ze efficiënt kan werken en waardoor momenten van rust gepakt kunnen worden.

Het licht in haar og en ging aan! Ze zag een uitweg.

Het is nu aan jezelf, vertel ik haar. Of je van jezelf nu prioriteit maakt en dit gaat oppakken. Want daar ligt de sleutel van succes. Als we een inzicht hebben zijn we er nog niet. Het is de keuze om het vanaf dat moment anders te doen. Dat is wat mijn (persoonlijke) ervaringen mij leren, elke dag opnieuw.

Vaak zijn we zelf aan het verdrinken omdat we Jan en alleman willen helpen

Vaak zijn we zelf aan het verdrinken omdat we Jan en alleman willen helpen en pleasen op elk tijdstip van de dag. Dit gaat ten koste van onszelf, onze rust, ons welzijn en uiteindelijk ons eigen succes.

Deze coachee is al bekend met de lichttaal activaties die ik doe. Dus ook deze sessie sluit ik af met de universele taal activatie op het besproken thema. Door middel van universele codes worden blokkades uit je systeem verwijderd. Je herinnert je steeds meer wie je in de pure kern bent en kunt van daaruit vrij en moeiteloos handelen! De weg lijkt vrijgemaakt.

Ze heeft de lichttaal activatie opgenomen. Want hoe vaker je het luistert hoe dieper het werkt. En het maakt rustig weet ze uit ervaring.

Wie rust wil bewaren, moet eerst rust creëren.

Liefs,
Judith

Je hebt je lichaam niet om je hoofd van de ene naar de andere vergadering te brengen.

Juditharendsen@hetismensenwerk.nl (Judith Arendsen) — Tue, 11 May 2021 11:01:43 GMT

Waarom heb je dan zintuigen als je er niets mee doet?

In deze tijd leven we met name vanuit ons hoofd. Op school leren we dat rekenen en taal het belangrijkste is. En als je dit niet goed beheerst, is er iets mis. Een creatief en ondernemend kind valt, zonder de juiste begeleiding, makkelijk weg in deze structuur.

De wetenschap stuurt alles aan. Alles is doordacht, uitgekauwd en drie dubbel onderzocht om met ons hoofd te beslissen wat de volgende stap is. En toch voelen we ons er niet rustig onder.

Ons lichaam is er echter niet om ons hoofd te vervoeren. Het is er om te voelen en te genieten. Het is een gevoelsorgaan.

Ons lichaam vertelt ons wat wel goed voelt en wat niet.

Als je hart samentrekt of je maag omdraait, wil er iets verteld worden. Je gaat leren voelen wat voor jou wel of niet kloppend is. Je gaat dat onderzoeken.

Als er in je lichaam een sprankelend gevoel ontstaat, weet je dat iets je blij maakt. Je lichaam is een richtingaanwijzer.

Als we ons lichaam volgen, weet ons hoofd wat het mag doen. En natuurlijk is de wetenschap heel belangrijk. Maar het mag nooit alleen leidend zijn.

Zeker omdat we als mens nooit alles kunnen bevatten van wat er in het universum/ heelal gebeurt en waarom. We willen alles kunnen verklaren en controleren. We moeten echter beseffen, dat er iets is dat groter is dan de mensheid. Dat niet alles op voorhand te verklaren is.

We willen ons veilig voelen, maar zolang we niet in verbinding zijn met ons gevoel, zul je je nooit veilig voelen.

Je hebt je zintuigen niet voor niets

Leer voelen wat er gezegd wil worden en volg niet klakkeloos wat er door de ander gezegd wordt. Je bent je eigen instrument aangesloten op je eigen bron.

In deze tijd met veel depressies, burn-out, vertwijfeling en zelfs zelfmoord leer luisteren naar jezelf. Je lichaam en geest geven een signaal af. Leef je eigen leven.

Dus laat je hoofd en je lichaam op de juiste manier samenwerken. We hebben het niet geleerd, maar het is nooit te laat om te leren. Ik heb magische dingen zien gebeuren als we ons gevoel volgen en serieus nemen.

Liefs,

Judith

Als je erop gaat zitten, kan het niet groeien

Juditharendsen@hetismensenwerk.nl (Judith Arendsen) — Sun, 09 May 2021 17:51:35 GMT

Niemand wordt blij van constante kritiek.

Stel je voor je bent op je werk en er wordt je steeds verteld wat je (anders) moet doen. Je wordt steeds op je fouten gewezen. Daar wordt je toch chagrijnig, gestresst en onzeker van. Het haalt al je creativiteit en eigen initiatief uit je als mens.

Als je je dit, in je eigen situatie op je werk, kunt voorstellen, kun je je ook voorstellen, dat je eigen kinderen vrijheid nodig. Dit hebben ze nodig om te kunnen ontwikkelen en floreren. Een kind is nog zo puur en onbevangen. Laat hen spelenderwijs vinden wat bij hen hoort. Er bestaan ook geen foute keuzes. Elke keuze brengt je dichter bij jezelf. Het gaat met vallen en opstaan.

Als jij je kinderen steeds corrigeert en steeds zegt wat ze moeten doen en/of kiezen, haal je alle zelfontplooiing en zelfvertrouwen uit een kind. Als je erop gaat zitten, kan het niet groeien.

Wat jij zelf nodig hebt, is dat de ander in jou gelooft, in jouw talent, in jouw kunnen en in jou als mens! En dat je bijdraagt aan het geheel met jouw talent. Dát is ook precies wat jouw kinderen nodig hebben. Laat een ieder, kinderen en volwassenen, worden wie ze zijn.

Liefs,

Judith

Persoonlijk leiderschap, wat houdt het in?

Fri, 05 Mar 2021 16:33:48 GMT

Je hoort vaak. Pak je eigen leiderschap! Als mens denk je te weten wat het betekent. Maar het is verre van duidelijk voor ons.

Mensen die mij kennen, weten dat ik in verbinding leef met dat wat groter is dan wij: het universum, de bron (hoe je het ook wilt noemen). Ik luister naar de influisteringen, inspiraties die ik doorkrijg. Maar eerlijk is eerlijk, soms heb ik op dat moment nog geen idee wat het inhoudt. Ervaringen die in de daaropvolgende tijd plaatsvinden, maken het mij duidelijk.

Enkele influisteringen die aan mij in de afgelopen jaren m.b.t. persoonlijk leiderschap doorgegeven zijn:

Zelfstandigheid
Neem je eigen ruimte in
Laat je niet kisten (laat je niet door een ander vertellen wie je bent)
Pak je eigen podium
Blijf bij jezelf
Je eigen slag slaan
Bij de kern blijven
Schoenmaker blijf bij de leest
Gewetensvol
Geven vanuit liefde (liefde is geen verwachting, verplichting of manipulatie)

Ik ervaar de laatste tijd steeds meer hoe vaak we ( met ons hoofd en gevoel) bij onszelf

vandaan gaan. Hoe vaak we, zonder het te beseffen, leiderschap afgeven.

Hoe vaak neem je de verantwoordelijkheid van de ander op jouw schouders?

Ga maar eens naar je gedachten. Hoe vaak gaan deze over jouw potentie? Hoe vaak gaat het over wat jouw visie is, jouw verlangen? Hoe vaak neem je daar zelf stappen en verantwoordelijkheid? Hoe vaak laat je stukken van jezelf liggen? Hoe vaak neem je de verantwoordelijkheid van de ander op jouw schouders?

Ik noem maar eens een paar voorbeelden van onbewust, geconditioneerd denken:

Als ik dit doe voor de ander is de ander gelukkig en tevreden!
Maar ben jij dan écht gelukkig?
Als ik de ander niet help, ben ik egoïstisch/lui en/of schiet ik tekort
Maar heb je er zin in? Doe je jezelf niet tekort?
De ander is zoveel beter en verder dan jij bent in jouw ogen of volgens social media.
Maar vertrouw je je eigen kracht en talent wel?
Ik doe maar wat jij zegt of doet, want het klinkt logisch.
Maar luister je dan wel naar je eigen intuïtie en weten?
De ander kan dat allemaal. Dus moet ik dat óók leren anders blijf ik achter.
Maar waar is je eigen vertrouwen in jezelf en je eigen kunnen?
Als ik goed voor de ander zorg, doe ik mijn plicht.
Maar waar is de zelfstandigheid en verantwoordelijkheid van de ander?
Als ik goed voor de ander ben, vindt hij/zij mij wel lief.
Maar ben je dan lief voor jezelf?
Als ik zeg wat ik denk, verlaat de ander mij.
Maar hoeveel waarde hecht je dan aan je eigen gevoel?
Als ik zeg wat ik denk, krijg ik gezeur en ben ik moeilijk en lastig.
Maar hoe zit het dan met je eigen verlangens en behoeftes?

En ga maar door……

Maar waar ligt de verantwoordelijkheid ?????

Ik heb nu steeds meer in de gaten als mijn energie niet meer bij mij is maar bij de ander. Zoals in de voorbeelden hierboven.
Als ik de ander de macht geef, als ik alles buiten mezelf leg, blijf ik zelf machteloos en klein achter. Het is alsof je de ander constant water (meer waarde) geeft en Jezelf dor wordt. Jouw eigen glans gaat eraf.
Als ik bij mezelf blijf in een gesprek, ben ik aanwezig in een gesprek, maar lijd ik niet meer mee. Ik kijk op een afstand naar wat speelt. Ik vermeng me er niet meer mee. Als ik luister, hoef ik niet altijd met oplossingen te komen. Ik hoef er alleen te zijn.

Als ik de ander wil laten groeien, gaat dat niet meer ten koste van mij. Ik doe waar ik zelf goed in ben en wat mij voedt. En ja, dat is coachen en healen . Juist door een ieder zijn/haar eigen potentie en kracht te laten voelen en zien. Maar dan is er balans in geven en nemen en gelijkwaardigheid. Mijn levensenergie lekt niet zo maar weg.

En dat is niet egoïstisch. De ander krijgt de ware Judith te zien. Ik trek gelijkgestemden aan. Ik hoef niet de ziel van de ander ongevraagd te voeden, te redden. Iedereen heeft daar zelf een verantwoordelijkheid. Want geloof me als je je eigen ziel voedt en doet waar jij voor staat, komt er vrede in jou!

Ik kan jullie met geen pen beschrijven hoe dat vredige gevoel voelt. Het voelt als thuiskomen, zakken in je lichaam. Het blijft rustig als de ander in paniek is.
Je houdt namelijk je kracht bij jezelf. Je laat je energie niet weglekken. En zo kun je er juist voor een ander zijn. Want je kunt er alleen maar zijn. De ander mag ook zijn eigen kracht pakken en leren bij zichzelf te blijven. De ander moet ook verantwoordelijkheid nemen voor zijn/haar geluk net als wij zelf! Zo worden we allen wie we in oorsprong zijn. Zo zijn we vredig en gunnen we elkaar het beste.

Liefs,

Judith

Oei ik groei is een zegen in vermomming!

Mon, 22 Feb 2021 16:20:19 GMT

Je een groeiproces als pijnlijk ervaren of als een leermoment. Als je voor het laatste kiest, wordt je leven veel aangenamer.

Iedereen kent uitdagingen. Hoe kunnen we hier het beste mee omgaan? Als je even afstand neemt, van bovenaf kijkt naar wat speelt, zie je eerder wat er aan het licht wil komen. Een verandering dient zich aan!

Inzicht verkrijgen, is de eerste stap. Vanuit inzicht kun je andere keuzes maken. Als mens moet je echter wel door processen heen. Denk aan trauma na scheiden, relatiebreuk, burnout, baanverlies, verlies en heel actueel corona. Er komt in zo’n proces een en ander in jou los.

Daar moeten we onze tijd voor nemen. Ik zag een interview met Willeke Alberti en Matthijs van Nieuwkerk. Willeke Alberti kwam er in de Corona tijd, tijdens rust, achter dat ze de scheidingen nooit verwerkt had. Ze was maar doorgegaan. En dan haalt het je op latere leeftijd in. Veel mensen komen in deze tijd zichzelf tegen. Het was bewonderenswaardig hoe open en eerlijk Willeke Alberti hierover was. Ze wist dat de de pijn in haar nog niet geheeld was.

We hebben als mens de neiging de schuld buiten onszelf neer te leggen. We worden slachtoffer. De ander doet ons iets aan.
Ergens heb je echter (bewust en onbewust) je waarheid niet geleefd. Ben je aan jezelf voorbij gegaan. Dat wil gezien worden! Dat klopt aan de deur.

"Leef je ware potentieel"

Hieronder enkele voorbeelden van gedrag, dat om verandering en andere keuzes vraagt. Je leeft niet je ware potentieel. De boodschap dat je je eigen leven niet ten volste leeft, dient zich aan in de vorm van frustratie, boosheid, verdriet in jou. De ander heeft als het ware een afstandsbediening in de hand en drukt door zijn/haar gedrag op jouw knoppen.

• Je houdt je klein
• Je luistert niet naar je eigen intuïtie
• Je geeft je macht af
• Je bent een pleaser
• De balans van geven en ontvangen is totaal zoek
• Je laat over je heen lopen
• Je neemt niet je eigen ruimte in
• Je neemt overal verantwoordelijkheid voor
• Je bent een redder
• Je leeft niet volgens je zielenplan
• Je kijkt weg voor jouw waarheid en verlangens
• Je bent bang je mening uit te spreken
• Je wijst jezelf af
• Je geeft je energie weg ten koste van jezelf

Wij mogen leren terug te gaan naar de heelheid in onszelf. Vanuit heelheid leg je de schuld

niet buiten jezelf. Vanuit heelheid weet je dat alles wat zich aandient, jou laat groeien als mens.

En ja, we komen als mens in een oei ik groei fase. Een baby die huilt en groeit denkt ook niet ik MOET vandaag gelukkig zijn. Die doorleeft het en maakt een sprong. En ineens is het een stap verder…

Wat belangrijk is, dat we ons gevoel aandacht mogen geven en het niet direct wegduwen. We mogen aanwezig zijn bij onszelf. We zijn niet zwak als we verdriet hebben. We zijn niet asociaal als we boos zijn. We zijn niet lui als we even niets doen om e.e.a. te verwerken. We hebben onze emoties gekregen net als voeten om te lopen. Ze dienen ons. We mogen er even mee zijn, doorvoelen en loslaten.

Zit je in zo’n proces. Drukt iemand op jouw knoppen? Ik kan je helpen inzicht te krijgen in wat speelt. Ik leer je met compassie naar jezelf te kijken. Lees hier over coaching.

Als we de wonden in onszelf helen, ziet alles er mooier uit. Als iets geheeld is, kan de afstandsbediening die knop niet meer in je vinden. Het leven wordt vrediger. We hoeven geen slachtoffer te zijn. We hebben wel degelijk invloed op de kwaliteit van ons leven. Je hebt elke dag de keuze te kiezen je macht te pakken. De lessen hoeven niet vandaag geleerd te zijn! Wees niet te streng voor jezelf. Het is de levensschool. Daarvoor zijn we op aarde.

Liefs,
Judith

Je hoeft niet tegen de stroom in te zwemmen.

Mon, 22 Feb 2021 13:57:40 GMT

Als het voelt dat je met je bootje tegen de stroom in peddelt, ga je niet op de natuurlijk mee. Hoe ga je met de stroom mee?

In 2016 tijdens de ontwerpfase van het nieuw te bouwen autobedrijf Volvo dealer Harrie Arendsen B.V. in Hengelo (O) voelde ik dat het anders moest! Ik wilde de eenheid met de natuur terugbrengen. De grijze, grauwe industrieterreinen dragen in mijn perceptie niet echt bij aan een blij gevoel. Het verstomt mijn inziens ons gevoel. Wees eerlijk. Een groen, bloeiend terrein geeft toch veel meer inspiratie, energie en aarding. Daar waar groen is en bloemen bloeien, ontstaat kleur en blijdschap. Waar vogels willen zijn, is de juiste vibe. Natuurlijke geur- en kleurbeleving. Daar gaat de wereld leven en bruisen. Daar wil je toch zijn!

Was ik de tijd vooruit? JA!
Heeft het me energie gekost? JA!
Heeft het mij veel geleerd? JA!

Ik voelde vanuit mijn tenen dat het anders moest, maar er waren richtlijnen voor de uitstraling. Er moest eenheid zijn vanuit een merkbeleving. Maar het voelde voor mij niet als eenheid met de natuur. Als een dapper meisje heb ik gevochten tegen de gevestigde orde. Ik voelde me niet begrepen. Allemaal ingrediënten voor frustratie, boosheid, vechten, overtuigen. Kortom, ik peddelde tegen de stroom in…

Uiteindelijk heb ik me erbij neergelegd, dat het me niet zou lukken. Want hoeveel kun je bereiken als één persoon? Maar vanaf het moment dat ik mijn plannen losliet, ging het juist stromen. Mijn plannen kwamen ineens bij de (voor mij) juiste mensen terecht en er kwam goedkeuring van hogere hand! Mensen werden enthousiast,
Ik ben er nu nog dankbaar voor dat ik dit project mocht doen. Het heeft mijn leven veranderd en mij als mens doen groeien. Het heeft mij zoveel wijsheid gebracht. Het heeft mij in verbinding gebracht met de natuur(wetten), de medemens. Maar wellicht nog belangrijker. Ik heb de verbinding met mezelf weer gevoeld. Ik kwam tot leven. Ik kwam zelf tot bloei.

“De kracht zit in jezelf. Je hoeft het niet alleen te doen."

Toen het destijds meest duurzame autobedrijf van de wereld gerealiseerd was, kwamen er nog kritieken uit de buitenwereld. Veel branches waren nog niet zover en vonden het onzin. In eerste instantie wilde ik iedereen overtuigen. Mensen overhalen dingen te zien zoals jij het ziet, kost energie. Zoals Johan Cruijff al zei: “Je gaat het pas zien als je het doorhebt!” Iedereen kijkt anders. En dat is ook okay, heb ik geleerd.

Wat heeft het prachtige project mij geleerd? De belangrijkste les in het leven. Tegen de stroom inzwemmen levert niets op. Het put uit! Je laten meedrijven met de stroom en synchroniciteiten en toevalligheden zien en omarmen en daar naar handelen, levert wel op! De mooiste kansen komen dan een voor een (soms in een rap tempo) op je pad. Het resultaat is dan ineens van wereldformaat, vernieuwend en vooruitstrevend. Ik zeg nu nog vaak: “Als ik had geweten hoe groot het zou uitpakken, had ik er niet aan durven beginnen!” Een kleine stap in het begin kan dus groot uitpakken.

De dingen ontvouwen net als een bloem op het juiste moment. Een bloem eerder openbreken brengt schade. Het is een proces en dat is wat we mogen leren. Laat de dingen je toevallen. Loop niet je eigen proces in de weg door te forceren.

Mijn vader zei het altijd al: “Judith, de kansen komen naar je toe. Het succes en het geluk volgen als je de kansen oppakt en er met heel je hart voor gaat! Mensen zeggen dat je geluk hebt gehad als het je goed gaat. Maar je hebt het geluk gepakt! Daar zit het verschil. Het vergt moed en lef de kansen te grijpen en op te pakken en je eigen inspiraties op te volgen.”

Kun je het geluk pakken of laat je de kansen aan je voorbij gaan? En onthoud: zwem niet tegen de stoom in, maar met de stroom mee.

Zie het als dat je tegen de stroom in moet peddelen in je bootje. Het kost zoveel kracht. Maar als je de peddels in de boot kunt gooien en met de stroom mee stroomt, kom je daar uit waar je moet zijn. En het gaat ook nog eens moeiteloos. De meeste mensen peddelen met alle kracht stroomopwaarts, maar je bestemming (geluk) ligt stroomafwaarts, met de stroom mee!

"Één persoon kan de verandering in gang zetten."

En ik weet nu ook dat er maar één persoon nodig is om, met het nodige geduld, vertrouwen en lef, die verandering in gang te zetten. Onderschat nooit wat de kracht is van jouw natuurlijke hartsverlangen! Vergeet nooit de peddels in de boot te doen en je te laten mee stromen als je vastloopt. Geloof erin dat de dingen op het juiste moment je gaan toevallen en grijp het dan met beide handen aan!

Wat het project mij nog meer bracht? Ik kwam weer tot leven en tot bloei. Dit project heeft een zaadje in mij geplant. Ik werd me steeds meer bewust van mijn eigen verlangens. Jezelf leren kennen, is doodeng. Want je gaat leren wat je werkelijk wilt en dan moet je andere keuzes maken, wil je trouw zijn aan jezelf. Dit gaat met vallen en opstaan. Maar ik kon niemand anders meer zijn dan mezelf. Ik had de smaak nu eenmaal te pakken.

“Wees de verandering, die je in de wereld wilt zien."

Ik ben een vrouw van de praktijk. Voelen en dan gewoon gaan doen! Gaan met die banaan. Ik heb daardoor door alle jaren heen zoveel kennis opgedaan. Niet alleen over het ondernemen, maar ook over de mens. Ik ken de successen en de valkuilen. Mijn diepe verlangen is om deze kennis door te geven. Om diegenen, die verandering willen brengen te helpen. Daar word ik blij van en daarom ben ik jaren geleden mijn eigen bedrijf begonnen.

Wil je de verandering zijn, die je in de wereld wilt zien? Voel jij dat het anders moet en kan? Wil je een steuntje in de rug? Wil je helderheid? Wil je bekrachtiging door een stappenplan? Heb dan de moed het beste voor jezelf te willen en schrijf je in voor de Masterclass of laat je eens inspireren in een coaching gesprek .

Liefs,
Judith

Meer lezen over het duurzaamste autobedrijf? Lees hier een prachtig ondernemersverhaal en een interessant artikel.

Niet meer over je heen laten lopen. Hoe dan?

Juditharendsen@hetismensenwerk.nl (Judith Arendsen) — Fri, 29 Jan 2021 09:45:14 GMT

Deze oefening deed ik elke dag, ik ging in mijn kracht staan.

Ongeveer vier jaar geleden liep ik op een fietspad. Ik zag een fietser aankomen en voor ik het wist, fietste hij mij bijna van het fietspad af de bern in.

Ik dacht bij mezelf. Kan hij niet uitkijken!!!! Je herkent het vast!

Maar nog op datzelfde fietspad werd mij iets ingefluisterd.

"Judith, ga eens staan voor wie je bent en maak jezelf groot!

Bij de volgende fietser maakte ik mezelf groot en omhulde mezelf met een groot licht. Ik zei tegen mezelf: Judith, blijf lopen waar je loopt! Je gaat niet aan de kant! Rug recht en schouders naar achteren.

En verhip de fietser ging met een grote bocht om me heen en ik kon rustig mijn plek behouden. Dat was magisch vond ik.

Deze oefening deed ik elke dag! Ik ging in mijn kracht staan . Als ik nu op een fietspad of in het bos loop, kies ik bewust voor mijn kracht, zodat ik kan doorlopen! De tegenliggers lopen met een boog om me heen of steken over.

Je kent de uitdrukking: Laat niet over je heen lopen. Zou deze uitdrukking hier vandaan komen? We hebben niet in de gaten dat we onszelf klein houden en/of maken. Dat we zonder het te beseffen plaats maken voor anderen en onze plek niet innemen.

En wat zeggen we tegen onszelf: NIEMAND ZIET MIJ .....

Ik daag je uit om de komende tijd deze oefening eens toe te passen. Elke keer met steeds meer vertrouwen en kracht. En ik beloof je het wordt steeds leuker om te doen. Het is magie.

Het gaat er niet om dat je arrogant wordt of boven de ander gaat staan. Het gaat erom dat je je eigen kracht gebruikt. Ga eens groot en vol licht ergens naar binnen en kijk eens wat er gebeurt! Een stralend licht wordt gezien! En als je deze houding in het leven gaat aannemen.

Wat gebeurt er dan?

Liefs,

Judith

Van burn-out naar levenskracht. Je eigen vuur aanzetten!

Juditharendsen@hetismensenwerk.nl (Judith Arendsen) — Tue, 26 Jan 2021 16:12:24 GMT

Van burn-out naar levenskracht. We branden het aangeleerde, heilige moeten weg totdat we zijn wie we in de oorsprong zijn.

O p het ziektebed van mijn moeder, vlak voor haar overlijden, hoorde ik mijn moeder tegen mijn buurvrouw (uit mijn kinderjaren) zeggen: “Die loopt zichzelf nog een keer voorbij!” Ze wist echter niet dat ik het nog net hoorde.

Ik was verbaasd. Ik dacht wat bedoelt ze? Ik heb toch alles onder controle! Nu bijna 8 jaar later en een burn-out verder, weet ik hoe venijnig gedragspatronen en (vaak zelf opgelegde) overtuigingen en verantwoordelijkheden zijn.

In die tijd hield ik alle ballen in de lucht. Je bent moeder, partner, huisvrouw, werkneemster, zus, dochter, vriendin en alles moet natuurlijk voor 200%, want zo had ik het geleerd.

Wat ik toen niet besefte, is dat ik alles in een enorme sneltreinvaart deed en op de automatische piloot. Ik dacht niet na, ik voelde niet, ik liep gewoon door. Tijdens de burn-out had ik de hele dag de tijd, maar boodschappen halen, moest snel. Eten koken in 5 minuten en het liefst ook nog in een hap op, zodat ik weer snel kon afruimen.

“Van burn-out naar levenskracht”

V andaag, na een burn-out en ongeveer vier jaar verder, voel ik pas de vertraging. Het oude patroon verdwijnt langzaam. Zo geconditioneerd kunnen we dus zijn. Het zit er zo ingeslepen.

Destijds deed ik alles om de ander blij te maken, om te pleasen. Je wilt lief gevonden worden en natuurlijk wil je dat ze trots op je zijn. Nu wil ik Zelf genieten van wat ik doe. Ik loop mijn eigen (voor sommige vreemde) pad.

En weet je wat zo mooi is. Op mijn nieuwe weg, ontmoet ik nieuwe mensen. Ik krijg een betere verbinding met mensen, die ik al kende. Ik heb nooit geweten, dat je eerst met je ware zelf verbonden moet zijn, wil je je echt kunnen verbinden met anderen.

Leef het leven waar je blij van wordt met de mensen die je blij maken

Wees niet bang mensen te verliezen. Onze grootste angst is afwijzing, afkeuring door de ander. Maar als je niet doet wat je blij maakt, keur je jezelf al af. Loop je in 7 sloten tegelijk om de ander blij te maken en gaat je eigen vuurtje langzaam uit.

We zijn op aarde gekomen om onze eigen levenskracht, ons eigen vuur te laten branden en zo anderen te inspireren. Vanuit kracht kun je er zijn.

Liefs,
Judith Arendsen

Samen Werken

Juditharendsen@hetismensenwerk.nl (Judith Arendsen) — Thu, 14 Jan 2021 19:53:14 GMT

Wat houdt SAMEN werken voor jou in? Voor mij is samenwerken pas succesvol als iedereen de sleutel van z’n eigen geluk in z’n eigen broekzak houdt.

V oor mij is samenwerken pas succesvol als iedereen de sleutel van z’n eigen geluk in z’n eigen broekzak houdt. Dus floreren als JeZelf, acteren als JeZelf en mogen ZIJN als JeZelf, daarin veilig voelen met anderen. Al deze sleutels samen vormen voor mij de sleutel tot succes. Alsof iedereen zijn eigen potentie (eigen huis) opent. Dat is magisch.

Mensen willen voelen dat ze zichzelf mogen zijn en bijdragen aan een mooi geheel. We voeden elkaar. Het van de hemel (je eigen inspiraties en weten) naar de aarde halen en van mens tot mens naar elkaar kijken. We leven ten slotte op aarde. Samen florEREN, elkaar EREN is voor mij een feest. Dus horizontaal en verticaal.

Het gaat er om dat we anders mogen zijn en de kracht van het anders zijn benutten en omarmen. Op juist dát punt kunnen we elkaar versterken. Waar we gelijk zijn weten we het Zelf wel! Niemand hoeft ons daar nog iets te leren. We zijn het al! De diversiteit maakt ons samen juist sterk.

De nieuwe wereld is voor mij juist JeZelf zijn met elkaar. Iedereen heeft een SCHAT in zich. Sta open voor ELKAARS SCHAT. Als we samen zijn, is het eigenlijk een schateiland, Treasure hunting. Dat vind ik juist mooi. Schat zoeken en er samen van genieten.

Ik hou ervan als mensen gaan uitBLINKEN in waar ze goed in zijn. Ik hou ervan als ik mag uitBLINKEN waar ik goed in ben.

Alleen kunnen we niets. Samen kunnen we wonderbaarlijke dingen doen! Het is in de praktijk voor mij over en weer, individuele vaardigheden, talenten, kennis, plezier, zelfstandigheid, actie en reactie, elkaar iets leren, elkaar prijzen, elkaar voeden, elkaar respecteren, elkaar eerlijk en open feedback geven, elkaar het beste gunnen, maar vooral BRUISEN en PLEZIER en het succes SAMEN vieren!

Liefs,

Judith

Als voelen in de taboesfeer blijft, gaan we aan ons potentieel voorbij.

Juditharendsen@hetismensenwerk.nl (Judith Arendsen) — Thu, 14 Jan 2021 16:44:58 GMT

Wat velen niet weten, is dat ieder mens uit vrouwelijke en mannelijke energie bestaat. Als deze in balans zijn, functioneren we als onszelf. In deze staat van zijn, zullen we rust en geluk ervaren! Iets waar iedereen naar op zoek is.

De vrouwelijke energie staat in het kort voor intuïtie, voelen, innerlijk weten, rust, creatiekracht, zacht, bezinning. Deze energie is WIJ gericht.

De mannelijke energie staat in het kort voor analyseren, denken, de strijder, daadkracht, actie. Deze energie is IK gericht.

In de huidige maatschappij is de mannelijke energie (daarmee bedoel ik niet de man) overheersend. We sturen op denken, cijfers, onderzoeken, mogelijke gevaren. We pluizen de cijfers uit, we bezuinigen totdat we niet meer weten waarvoor we het allemaal doen.

De vrouwelijke energie geeft ons rust. De vrouwelijke energie keert naar binnen, naar de kern. Waarom doen we wat we doen? Geeft het ons nog bezieling. Draagt het bij aan de wereld. Wat zegt mijn onderbuik gevoel en intuïtie over de kant waar we op moeten.

De vrouwelijke energie baart het idee. Met de mannelijke energie zet je het in de wereld. Zien jullie de kracht en de noodzaak van beide delen in onszelf. Maar let op. Als je alleen in de vrouwelijke energie zit, gebeurt er niets. Als je alleen in de mannelijk energie zit, ga je voorbij aan het waarom je iets doet, aan je eigen potentieel.

W at ik ervaar, is dat we volledig vervreemd zijn van ons eigen gevoel. Zodra we bij ons gevoel komen, schieten we in ons hoofd. We gaan verklaren wat we voelen. We zoeken een schuldige. We herkennen dit mechanisme niet eens. Het is gebeurd voordat we het beseffen. Of we willen iets niet voelen en zonder dat we het ons bewust zijn, gaan we direct afleiding in onze omgeving zoeken. We raken onszelf steeds meer kwijt. Als we dan in actie komen, is het niet in verbinding met jezelf. We doen maar wat.

Ik heb door de jaren heen ervaren, dat als ik even bij mijn gevoel blijf (al is het klote). Het gevoel geen naam of label geef, maar het gewoon doorvoel, ontstaat er ineens ruimte en een nieuw inzicht. Dit heeft mij de weg gewezen en de moed gegeven om stappen te zetten, die goed zijn voor mezelf en uiteindelijk voor de mensen om me heen. Want iemand die verbonden is met zichzelf, zal nooit de ander of de omgeving bewust schaden.

Ik hou van mensen. Ik hou van samenzijn. Maar ieder uniek als zichzelf. Ik hou ervan als mensen hun eigen kleuren gevonden hebben en deze ook tonen. De weg naar binnen, naar je hart, is niet voor de faint of heart. Het is een weg van moed, van keuzes en van kracht.

Gevoel maakt ons niet zwak! Gevoel wijst ons de weg. Dus in de ideale situatie, volgt de mannelijke energie (actie) de vrouwelijke energie (het weten). En dit alles bevindt zich in jezelf! Als je een van de twee afwijst in jezelf, wijs je je ware zijn af.

Liefs,
Judith Arendsen

Bruggen bouwen …

Juditharendsen@hetismensenwerk.nl (Judith Arendsen) — Wed, 18 Nov 2020 13:00:35 GMT

De weg naar vrede en een mooie omgeving begint in onszelf. Eerst slaan we de brug naar onszelf, dan naar de ander.

Wat de ander in je wakker maakt, een goed of slecht gevoel, is wat we de spiegel van de buitenwereld noemen. Een spiegel, oplossing wordt je op dat moment aangedragen. Je wordt ergens op gewezen. Iets in jezelf. Iets dat gezien en geheeld wil worden.

Denk aan:
– Zie je jezelf wel voor wie je in essentie bent?
– Hoe groots en mooi je eigenlijk bent?
– Wijs je jezelf, je ware zelf af? Speel je een rol?
– Doe je wat je hart wenst?
– Geef je gehoor aan je eigen intuïtie?
– Bepaal jij je eigen weg of laat je je altijd weer beïnvloeden?
– Haal je wel het beste uit jezelf of leef je veilig?
– Leef je vanuit angst of vertrouwen?
– Spreek je jouw waarheid wel uit?

Durf je wel naar je ware zelf te kijken? Wil je iets nog niet zien? Als jij de wonden, onopgeloste stukken, in jezelf heelt, de talenten in jezelf erkent en deze ook daadwerkelijk oppakt, zal de spiegel verdwijnen. Dit vergt échte moed. Je leert je ware zelf neerzetten.

Uit frustratie schreeuwen naar elkaar heeft geen zin. Dat lost niets op. Het creëert twee kampen. De brug naar jezelf is de brug naar de ander.

Jezelf open stellen, is wat bevrijdt, de wereld en jezelf. Het leven leven zoals jij het wilt, een voorbeeld zijn, dát inspireert en zorgt voor beweging.

‘Heb je wel eens een brug gebouwd, die het langer dan een dag uithoudt. Van de één naar de andere kant. Van een bekend naar een onbekend land!’

D e weg naar vrede en een mooie omgeving begint in onszelf. Het ontginnen van onbekende stukken in onszelf. Als we onszelf toestaan te helen, helen we de wereld. Eerst slaan we de brug naar onszelf, dan naar de ander.

En weet dat dit een weg van ervaringen is. Als het ons vandaag niet lukt, lukt het morgen misschien wel.

Liefs,

Judith

Ga niet voor redden, maar voor steunen..

Juditharendsen@hetismensenwerk.nl (Judith Arendsen) — Sun, 30 Aug 2020 12:10:28 GMT

We groeien door het opdoen van ervaringen en door groeistuipen .

G a niet voor redden, maar voor steunen…

Als je denkt dat de ander niet zonder jouw hulp kan en je altijd alles voor de ander wil fixen, ben je een redder. Je helpt echter de ander niet, je ontkracht de ander in haar/zijn groei. We groeien door het opdoen van ervaringen en door groeistuipen.

Je helpt jezelf ook niet. In plaats van je te richten op je eigen ontwikkeling en ervaringen gaat je aandacht naar de ander uit. Jij bereikt hierdoor ook niet je hoogste potentieel.

Soms houden we strijdvaardig vast aan een eindeloze missie de ander te willen veranderen. Je kunt de ander niet veranderen. Veranderen komt van binnenuit. De ander moet het zelf willen en vanuit diepe eigen overtuiging doen.

We zitten vast in rollen. Rollen als nodig hebben, nodig zijn. Het geeft ons een bestaansrecht buiten onszelf. Het is ongezond voor de ander en jezelf. Dat wil niet zeggen dat je er niet voor de ander mag zijn. Dat wil zeggen dat je niet alles voor de ander oplost. Je geeft de ander ruimte om te ontwikkelen, eigen antwoorden te vinden en te groeien. Je huilt, lacht en leeft samen. Je bent veilige grond waar de ander zichzelf mag zijn. Waar de ander fouten mag maken omdat dat ervaringen zijn die verrijken.

De ander behoeden voor fouten is een ervaring ontnemen. De ander steunen is heel wat ander anders dan redden. Ga voor steunen. Ben de wind onder de vleugels. Laat de ander zelf leven met alles wat het leven te geven heeft. Het mooie en het minder mooie.

"Alles brengt ons verder, verrijkt ons leven, heeft zin. Zingeving vinden we zo."

Wees diegene waar de ander zich thuisvoelt. Waar de ander mag zijn wie hij/zij in essentie is. Geen angst voor afkeuring omdat iets niet gegaan is zoals gehoopt. Pak elkaar vast en weet dat dit de weg is naar iets moois. Waar liefde woont, groeien de mooiste dingen. Het leven is een speeltuin als we leren spelen.

Liefs,

Judith

Je hoogste potentieel bereiken met zelfreflectie.

Juditharendsen@hetismensenwerk.nl (Judith Arendsen) — Sun, 26 Jul 2020 12:18:05 GMT

Het meest onderschatte en vergeten gereedschap voor welzijn, persoonlijke ontwikkeling en succes is Zelfreflectie.

E en grote misperceptie is, dat we de leraar met name op school ontmoeten.
Met een diploma in de hand zijn we verzekerd van geluk, succes en geld, denken we. Maar daar begint het pas.

De échte leraar vinden we in onze dagelijkse ontmoetingen en door het toepassen van zelfreflectie.
Je onderzoekt wat het gedrag van anderen je wil leren. Waar je eigen persoonlijke ontwikkelpunten liggen, die je zelf nog niet zichtbaar en helder hebt.

Net als vakkennis en vak gerelateerde gereedschappen, is Zelfreflectie een sleutel tot succes. Sterker nog,
zonder dit gereedschap zul je nooit je grootste potentieel bereiken.

Wat is zelfreflectie? Als een leerling klaar is, verschijnt de meester. Vaak is dat iemand in je omgeving met wie een gecompliceerde relatie hebt of met wie je in omgang de meeste moeite hebt. Waar je vastloopt in gesprekken.

Dáár leren we het meeste van en dat bepaalt o.a. onze groei als mens én/of als team. Wat wil de situatie ons leren?
Wat reflecteert de situatie? Zelfreflectie leren we niet op school, maar is de belangrijkste tool voor je ontwikkeling als mens.

V aak worden we boos, gefrustreerd, lopen weg of willen de ander veranderen zonder de les gezien te hebben voor onszelf.
De oorzaak altijd buiten onszelf blijven zoeken, verzwaart ons leven. Je staat stil. Je verlaat een situatie om weer eenzelfde situatie aan te trekken. Je hebt de les hierin niet herkend.

Denk aan situaties als:

je voelt je eenzaam en onbegrepen
je hebt lichamelijke en/of geestelijke klachten die je niet kunt thuisbrengen
je bent gespannen en ontspannen is je vreemd, maar je verlangt er enorm naar
je leeft continue met tijdgebrek en rent maar door
je balans tussen werk en privé is zoek
je denkt alles alleen te moeten doen. Je loopt alle gaten dicht
je denkt dat je voor iedereen moet zorgen of opvoeden
je geeft zaken aan maar de ander hoort het niet of doet er niets mee of stelt uit

Je eigen IK ont-wikkelen vergt moed, zelfonderzoek én vraagt om daadwerkelijke verandering in je eigen aangeleerde gedrag.
Eigenlijk ontdoe je je van oude, onbewuste en aangeleerde gedragspatronen. Gedrag dat je kent en waar je vertrouwd mee bent, maar wat je niet meer dient. Het staat je groei en welzijn in de weg zelfs.

Het oude werkt niet meer. Je wilt uit de situatie. Durf jij een moeilijke situatie onder de loep te nemen en naar jezelf te kijken? Kijken wat een kleine verandering in jouw gedrag betekent voor de situatie? Wil je ontwikkelen, rust en ruimte in je leven? Ik begeleid je graag en breng je terug naar je bron, in je eigen kracht.

Je zit in een (stressvolle of uitdagende) situatie. Ondanks vele pogingen verandert er niets of je trekt het steeds opnieuw aan?
Dan ik het nu tijd voor een andere aanpak.

We investeren in opleidingen, bijscholingen op gebied van vakkennis. Maar het kunnen toepassen van zelfreflectie is waarschijnlijk op dit moment het meest onderschatte vak. Het is een gereedschap, dat ons verder kan brengen dan je nu kunt vermoeden.
Als we Zelfreflectie op school op de agenda zetten en leren toepassen, zal er veel meer harmonie zijn waar je ook bent. Je wordt een sterke, bewuste IK in een harmonieuze WIJ .

Je leert waarom dingen jou overkomen en wat je mag omzetten in jezelf of welke stappen nodig zijn voor een andere uitkomst. Je leert tevreden te zijn met wat is in de wetenschap dat het je boodschapper is en niet je vijand. Tevreden ZIJN is rust. Een rust die we met z’n allen zo sterk zoeken, maar niet kunnen vinden.

Heeft bovenstaand je interesse gewekt? Investeer je graag in jezelf of in je mensen. Omdat je weet dat ontwikkelen vooruitgang is.

Laat je informeren over mogelijke stappen voor jezelf of je team. Ik leg je graag mijn werkwijze en mogelijkheden uit.

Liefs,

Judith

Een mens is bang voor zijn eigen kracht…

Juditharendsen@hetismensenwerk.nl (Judith Arendsen) — Sat, 30 May 2020 12:34:39 GMT

Waarom eigenlijk?

Ik dacht altijd, hoe kun je nu bang zijn voor je eigen kracht. Dat is toch heerlijk als je het hebt.
Nu weet ik pas wat het behelst, in je eigen kracht gaan staan.

Als we in onze kracht gaan staan, betekent dat, dat we verantwoordelijkheid nemen voor ons eigen geluk en ons eigen leven. Op ons eigen paard(Pk) gaan zitten i.p.v. bij iemand achterop.
Je maakt keuzes ten gunste van jezelf. Je kunt niet meer de schuld van alles bij de ander neerleggen. Dat is kracht afgeven.

Kracht vraagt om moed en het maken van je eigen keuzes ongeacht de consequenties. Dit is waar de mens het meest bang voor is. Verandering, door de zure appel heen bijten, daadkrachtig doorgaan en het oude los schudden. Op weg naar het nieuwe dat speciaal voor jou klaar ligt. Je kiest nooit tegen de ander, maar voor jeZelf.

Een krachtig mens is een bijzonder moedig mens. Het is niet altijd heerlijk, maar oh zo bevrijdend.
Een gefrustreerd mens deelt frustratie. Een gelukkig mens kan het geluk delen. Alleen daarom al is het van groot belang in je eigen kracht te gaan staan. De wereld wordt zoveel mooier.

Liefs,

Judith

Liefhebben…

Juditharendsen@hetismensenwerk.nl (Judith Arendsen) — Thu, 28 May 2020 12:51:45 GMT

Het is er gewoon....

Liefhebben zonder geven
Het is er gewoon

Liefhebben zonder contact
Het is er gewoon

Liefhebben in vertrouwen
Het is er gewoon

Alles wat moet is geen liefde

Als ik denk in liefde ontstaat er ruimte

Liefs,

Judith

Leven zonder voedende energie is als stofzuigen zonder stroom..

Juditharendsen@hetismensenwerk.nl (Judith Arendsen) — Thu, 28 May 2020 12:45:39 GMT

We hebben voedende energie nodig.

Als we stofzuigen terwijl de stekker niet in het stopcontact zit, is het hard werken zonder resultaat. Het put uit en dat is direct voelbaar. Je ziet geen resultaat. Dus stop je zonder twijfel.

Een mens is vaak volhardend. We blijven werken zonder voeding op een plek of in een situatie waar NIETS gebeurt. We hebben voeding nodig, een inspirerende omgeving, waar we kunnen groeien en excelleren.

De vraag is. Wat voedt jou? Wat geeft je energie? Wat voelt bruisend? Daar moet je zijn. Blijf niet hangen in iets, dat niet meer werkt. Denk aan de stofzuiger.

Liefs,

Judith

De helende kracht van huilen voor zowel man als vrouw…

Juditharendsen@hetismensenwerk.nl (Judith Arendsen) — Fri, 26 Apr 2019 12:58:28 GMT

Huilen is een natuurlijk gereedschap, dat we met de geboorte gekregen hebben om (stress) energie af te voeren.

Als de ander huilt, voelen we ons vaak ongemakkelijk. We willen het wegnemen of ervoor wegrennen.

Mijn ervaring is, dat ik er alleen maar hoef te ZIJN. Een veilige haven, waar de ander zichzelf mag zijn met de emoties die zich aandienen. Ik hoef niets voor de ander op te lossen. Ik laat het er ZIJN. Ik zie het wonder in de mens, de schoonheid van alle aspecten van mens zijn.

Huilen is een natuurlijk gereedschap, dat we met de geboorte gekregen hebben om (stress) energie af te voeren. De energie moet stromen als een stromende rivier. Dan is je levensenergie krachtig. Door tranen in te slikken, zetten we onze emoties vast in ons lichaam. Dat is niet flink maar uiterst onverstandig. Je creëert een haakje in je lichaam, waar zich steeds meer emoties aan gaan vastklampen. Er ontstaan op den duur lichamelijke klachten.

Gebruik de tools, die de natuur ons gegeven heeft. Laten we eens flink zijn door gewoon te huilen.

Huilen is ontladen. Dus voel de emoties uit je lichaam stromen. Voel de verlichting, voel de ontspanning. Houd verstand erbuiten. Probeer het niet weg te redeneren. Leer weer de helende werking van emoties te VOELEN in je lichaam.

Huilen is de weg naar innerlijke vrede, rust en bevrijding. Het laat (oer)oude blokkades vrij. Er ontstaat ruimte voor nieuwe dingen.

Probeer het bij mensen in je omgeving bij wie je je VEILIG en OMARMD voelt. Je veilige haven, zeg maar. Je zult jezelf verrassen.

Liefs,

Judith

Zoveel mensen, zoveel meningen..

Juditharendsen@hetismensenwerk.nl (Judith Arendsen) — Sun, 24 Mar 2019 14:09:18 GMT

Mijn ogen zijn als een raam. Het raam is vol vlekken.

W at ik ‘zie’, vloeit voort uit mijn denken . Mijn ogen zijn als een raam. Het raam is vol vlekken. Vlekken zijn opgedane ervaringen, aangeleerd gedrag. Je wilt de vlekken wegpoetsen, maar deze zijn hardnekkig. En als je dan ‘denkt’ dat het raam eindelijk schoon is, kun je nog naar buiten kijken vanuit een vlek zonder het te beseffen.

Een vlek, die je niet opgevallen is, maar je beeldvorming/uitzicht wel degelijk beïnvloedt. Mijn uitzicht is al complex. Hoe kan ik die van jou dan begrijpen? Daarvoor is openheid, liefdevolle communicatie nodig. Dat vergt veel oefening, geduld, moed, omarming, maar bovenal begrip voor een andere kijk. Ik mag zeggen hoe ik het zie. Ik leer graag hoe jij het ziet. Want ik ben jouw ogen niet. Wie weet, leer je me anders kijken.

Wie weet, poets jouw kijk mijn raam schoon.

Liefs,

Judith

Liefde en ware vriendschap.

Juditharendsen@hetismensenwerk.nl (Judith Arendsen) — Thu, 31 Jan 2019 10:07:51 GMT

Als je komt, neem je hart dan mee.

Als je komt, neem je hart dan mee.
Kun je dat niet, blijf dan liever weg.

Hart en ziel wil ik voelen.
Niet wat de meesten met liefde en vriendschap bedoelen:
het opvullen van een leegte of angst voor eenzaamheid.
Of onuitgesproken afhankelijkheid.

Dus even voor de zekerheid..
Als je komt, neem je hart dan mee.
Dan maken we verbinding met z’n twee.

Wat ik van mezelf verlang als mens en vrouw.

Dat gun ik ook jou.

Als we op de trilling van ons hart niet resoneren.
Dan hoeven we het niet (meer) te proberen.
Dan is het niet (meer) bedoeld te verbinden.
Dan zul je mij ook nooit écht vinden.

Ga dan verder op je eigen weg.
Zoek naar wat ik je net zeg…

Als je komt, neem je hart dan mee.
Kun je dat niet, dan is er geen ons twee…

Liefs,

Judith

De schoonheid van klungelen.

Juditharendsen@hetismensenwerk.nl (Judith Arendsen) — Thu, 31 Jan 2019 10:01:06 GMT

Laat mij lekker klungelen.

Wij denken dat er van ons gehouden wordt als we Perfect zijn
en alles op de rit hebben.

Ik voel de liefde juist wanneer we aan het klungelen zijn.
Wanneer jij mij laat klungelen en toch zielsveel van me houdt.

Dat we onszelf en elkaar in alle kwetsbaarheid en vanuit puur zijn , vinden.

En dat juist daar de mooiste dingen ontstaan,
die we met ons hoofd niet hadden kunnen bedenken.

Liefs,

Judith

Een uniek kindje met een gouden randje!

Juditharendsen@hetismensenwerk.nl (Judith Arendsen) — Sat, 19 May 2018 10:20:05 GMT

Het gaat een kind met een gouden randje worden.

Tijdens de geboorte van onze neef Dirk zaten we met ons gezin in Frankrijk. De laatste keer dat mijn zus aan het bevallen was, deden we het nog samen, bedacht ik me. Eerst bracht ik mijn zoon Levi ter wereld en een uur later werd haar dochter Eva geboren. Hoe bijzonder is dat! De verloskundige liep van ons huis naar hun huis. We wonen naast elkaar. Maar deze keer zaten we in Frankrijk, ver weg.

We konden niet wachten om ons pasgeborene neefje Dirk te gaan bewonderen. Een prachtig kereltje! Na 6 dagen echter blijkt Dirk het syndroom van Down te hebben. Het lijkt op dat moment dat de wereld van mijn zus instort. Je valt namelijk in één keer heel hard van de roze wolk! Je komt in een soort van rouwproces. Je had het je anders voorgesteld. Je had andere verwachtingen voor de toekomst. Allerlei vragen en rampscenario’s gaan door haar hoofd. Zij wist, als lerares, als geen ander hoe hard de wereld kan zijn en wat voor een invloed dat zal hebben op haar andere kinderen. Hun toekomst ziet er in één keer ook anders uit.

Wat zij zich echter nog niet realiseerde, was dat zij een geweldige moeder voor Dirk zou worden. Het zieltje Dirk had zich geen betere moeder kunnen uitzoeken! Hij had zich ook geen betere vader, broer en zus kunnen uitzoeken. Tijdens het koffie drinken met Marian, een ontzettend liefdevolle kraamverzorgster, zei ik uit het niets: “Het gaat een kind met een gouden randje worden. Ik voel heel sterk dat Dirk een bindende factor gaat worden in onze hele familie”. Maar was dat niet te makkelijk gedacht van mij? Ik ben zijn tante en draag niet de verantwoordelijkheid voor zijn opvoeding.

Ieder kind is uniek en heeft zijn eigen belangrijke bijdrage

aan deze wereld.'

In de loop der jaren, Dirk is nu 6 jaar oud, heeft hij al vele harten veroverd. Het is een ontzettend lief mannetje, dat van muziek houdt en dat op ieder gezicht een glimlach tovert. Hij heeft echter ook een sterk eigen willetje, is ontzettend aanhankelijk en slokt soms alle energie op.

Hij heeft een talent om mensen om zijn vinger te winden met de traantjes, die over zijn wangetjes bingelen om zo toch zijn zin te krijgen. Maar net als ieder kind moet je hem leren wat wel en niet mag.

Af en toe komt ook nog verdriet om de hoek kijken. Niet door Dirk, maar veroorzaakt door instanties in Nederland, waar we helaas afhankelijk van zijn. Instanties die je vaak tegenwerken, je in de steek laten en die je eerder uitputten, verdriet doen dan ondersteunen. De sterke familieband die we hebben, is dan wellicht een pleister op de wonden. Hij wordt omringd door veel mensen die van hem houden, die hem willen beschermen en helpen bij zijn ontwikkeling.

Het is de kunst om kracht te putten uit zijn vrolijke kijk op het leven en zijn liefde. Om te zien wat Dirk meegeeft aan een ieder die hem mag ontmoeten! Dirk spiegelt mensen, verbindt mensen en haalt ze uit hun comfortzone. Hij haalt het beste uit jezelf! Hij is liefdevol, kleurt buiten de lijntjes en is onbevangen. Hij is bewonderenswaardig. Daar kunnen we allemaal iets van leren. Leef, voel het leven!

Dirk is een kindje met een gouden randje. Wat hij onze familie, jong en oud, al geleerd heeft, is ontzettend belangrijk: ieder kind is uniek en heeft zijn eigen belangrijke bijdrage aan deze wereld.

Kijk naar wat ze te vertellen hebben en leer ervan.

Liefs,

Judith

Als je iemand wilt helpen, gaat het meestal ook over je eigen pijn.

Juditharendsen@hetismensenwerk.nl (Judith Arendsen) — Thu, 11 Jan 2018 10:24:21 GMT

Wat je in jezelf nodig hebt, geef je vaak aan de ander.

Vorige week trof ik onverwacht een oude bekende. We waren in gesprek en ze zei terloops. Ik moet nu echt naar een oude vriendin. Ik heb er eigenlijk totaal geen zin in, maar ik wil haar niet in de steek laten. Ze heeft het moeilijk gehad.

Maar als je gaat met tegenzin, laat je dan eigenlijk niet jezelf in de steek? Ze keek me verrast aan. Dat was nog niet bij haar opgekomen. Ze zegt: ik voel haar pijn.

Wie ben je eigenlijk aan het helpen? Kan het zijn dat je jezelf nog aan het redden bent.

Doe je ogen eens dicht, zeg ik. Waar hebben ze jou in de steek gelaten of wie laat jou in de steek? Ze wordt emotioneel en denkt terug aan het moment, dat ze als kind uit een team geplaatst wordt.

En waarom werd je als kind uit dat team geplaatst? Het bleef even stil. Ik zie haar verdriet. Het nieuwe meisje was beter wellicht, zei ze zachtjes. Maar ze hebben me nooit een duidelijke verklaring kunnen geven. Ik heb er wel om gevraagd als kind.

Ik voelde dat er destijds andere belangen meespeelden. Ik sprak mijn gevoel uit. Ze kijkt me verbaasd aan en zegt: het nieuwe meisje en de trainer woonden bij elkaar in de buurt. Naast elkaar zelfs geloof ik.

Het had dus niets met jou en je kwaliteiten te maken, zei ik. Je was goed genoeg voor dat team!

Als je dat kindje (jijzelf) nu eens zegt, dat je goed genoeg was en dat het niet aan jou lag. Dat je haar alsnog omarmt en troost. Hoe voelt dat? Ze kijkt weer verbaasd. Het is weg de pijn, zegt ze.

Het is niet verkeerd er voor de ander te zijn. Er ZIJN is juist een prachtig, kostbaar geschenk. Maar als je de ander wilt redden, vraag jezelf eens af wie je aan het redden bent.

En als je met tegenzin gaat, vraag je eens af of het dan vanuit je hart komt of vanuit pijn .

Liefs,

Judith

juditharendsen

Verbindingen boven relaties is de nieuwe wereld.

Relaties zijn onderhandelingen. Verbindingen zijn intiem en kwetsbaar.

"Als je al voorzichtig naar buiten komt, heb je geen klap voor de kop nodig."

Magie omringt ons en geeft richting.

Voor diegene, die het willen zien en horen en openstaan voor coherentie.

"Wat de ander wil, is niet mijn pad."

Creëren door Dartetele....

Als je terug gaat naar waar het "fout" is gegaan, kun je het tij keren..

In verbinding gaan als je uit verbinding wilt, is de nieuwe relatie.

Van een en een kun je DRIE maken.

"Ze wil de wereld in als haarzelf met alles wat zich aandient. Ze wil zo geaccepteerd worden. Wat vroeger niet mocht zijn, verwelkomen we nu wel."

Ode aan een moeder, een vrouw, de vergeten parels van het leven.

Waar ik succes en roem nastreefde bleef het leeg en liefdeloos. We hebben meer voeding nodig.

"Wat hebben we aan geld als het een verschraalde wereld wordt waar we voor materie gaan met kilte in ons hart."

Ontwaken, een modewoord of een diepgaand proces?

Ontwaken is niet fluffy, hallelujah, maar een bumpy road.

"Als de aarde, je leven zich roert, moet het roer om."

"Het is niet fluffy, hallelujah! Het is een bumpy road.

Jij bent de speld in de hooiberg. Verdwaal niet in het hooi van een ander.

Jezelf zoeken en kwijtraken in de overvloed aan informatie.

"De spelt zit in jezelf. Niet in het hooi dat een ander je toegooit."

"Alles en iedereen heeft een ziel. Een bedrijf, een dier een mens. Leer je ziel kennen"

Casus -Angstcultuur is als een bang hert dat in de koplampen van een auto kijkt

Bedrijven beseffen niet dat de druk vanuit de bovenlaag verlamt i.p.v. stimuleert.

"Ondernemen vraagt om creativiteit. Vaste systemen zijn soms killing voor die creativiteit."

"Aandacht voor je mensen en het ondersteunen geeft meer rendement dan het uitknijpen en onderdrukken."

Er ligt zoveel op ons bordje, dat we vergeten om naar binnen te keren en het daar te veranderen.

Ons eigen gevoel weer (h)erkennen, is de weg naar harmonie tussen man en vrouw.

" There is only one relationship that you have and that is with Self and Source. All others are a reflection of the one you have within."

Casus - Bindingsangst op onbewust niveau oplossen

Bindingsangst op onbewust niveau door verdriet om verlies.

"Onbewust leven in het verleden, blokkeert je heden"

Casus - Het ooit opgelegde in je systeem herkennen en loslaten.

Als kind heb je vaak gehoord hoe het heurt. Dat is in je systeem geslopen. Leer het te herkennen om nu anders te beslissen.

"Aanpassen aan de ander, is weg van jezelf"

"Als je jezelf respecteert,

accepteer je disrespect van een ander niet meer"

De verandering die je zoekt, begint altijd bij jezelf.

Dat wat verandert, zijn je inzichten en je eigen keuzes.

Iets voor de ander doen, weg van jezelf, is niet de weg.

﻿

Het zaadje bloeit daar waar het terecht komt.

Zaai bewust.

﻿

Omarm de pijn en de liefde zal verschijnen!

Wat bedreigend voelt, kan je juist bevrijden.

Handelen vanuit passie of bewijsdrang

Het één is flow, het ander is hard werken.

'Als meisje 'danste' ik al tussen de automonteurs in de werkplaats. Daar voelde ik me thuis.'

‘Zodra ik met de pijn geconfronteerd werd, ging ik nog harder werken.'

'Iedereen denkt dat alles je in de schoot geworpen wordt.'

'Als ouder kun je ongewild en met de beste bedoelingen van de wereld je kind een moeilijke les in dit leven meegeven.'

‘Doordat ik steeds vaker in mijn eigen kracht kan staan,

geniet ik er nu van om een vrouw te zijn.

Durf jij keuzes te maken en je eigen leven te leven?

Je moet eerst jezelf zijn, wil je aantrekken wat bij je past!

“De wereld waarin we leven hebben we zelf gecreëerd. Nu mag je erin leven.”: Nina Simone

“Het enige waar we angst voor moeten hebben, is de angst zelf.” Franklin Roosevelt 1932

De mensen, die iets in ons losmaken, zijn onze leermeesters. Dat is de levensschool.

Er zijn drie waarheden. Je eigen waarheid, de waarheid van de ander en de echte waarheid.

Je hoeft ANDERS zijn niet te veranderen.

De liefde komt van binnen, maar wil naar buiten geleefd worden.

Casus - Is het een lust of een last?

Hij voelt zich als een geblinddoekte hond, die beslissingen moet nemen.

Is het een lust of een last?

We zijn het meestal zelf, die onze dromen in de weg staat.

Hij kiest voor het eerst van zijn leven voor zichzelf,

in pure vorm .

Casus - Wat als je de lat eens hoog legt voor jezelf?

“Ik leg de lat altijd hoger dan hoog”, hoor ik haar zuchtend zeggen.

Stappenplan en actiepunten

Met zingeving werken, geeft het hoogste rendement

Communicatie en openheid is vaak het sleutelwoord

﻿

Casus - Wat accepteer je nog voor jezelf?

Wat sta je nog toe en wat niet meer?

﻿ “Eieren voor je geld kiezen”, wordt mij ingefluisterd en ik vraag haar hoe dat voor haar voelt.

Casus - De rust in de maatschappij hebben we niet in de hand. De rust in onszelf wel!

“Judith, je bent goud waard! Ik ben weer rustig. Wat een verademing!”

De mensen, die iets in ons losmaken, zijn onze leermeesters.
Dat is de levensschool.

“Eieren voor je geld kiezen”, wordt mij ingefluisterd en ik vraag haar hoe dat voor haar voelt.